About: Ear training     Goto   Sponge   NotDistinct   Permalink

An Entity of Type : owl:Thing, within Data Space : dbpedia.org associated with source document(s)
QRcode icon
http://dbpedia.org/describe/?url=http%3A%2F%2Fdbpedia.org%2Fresource%2FEar_training

Ear training or aural skills is a music theory study in which musicians learn to identify pitches, intervals, melody, chords, rhythms, solfeges, and other basic elements of music, solely by hearing. The application of this skill is analogous to taking dictation in written/spoken language. As a process, ear training is in essence the inverse of sight-reading, the latter being analogous to reading a written text aloud without prior opportunity to review the material. Ear training is typically a component of formal musical training and is a fundamental, essential skill required in music schools.

AttributesValues
rdfs:label
  • Ear training
  • Gehörbildung
  • Entrenamiento auditivo
  • Audition intérieure
  • Orecchio musicale
  • Ouvido musical
  • Музыкальный слух
  • Музичний слух
  • Gehör
rdfs:comment
  • Ear training or aural skills is a music theory study in which musicians learn to identify pitches, intervals, melody, chords, rhythms, solfeges, and other basic elements of music, solely by hearing. The application of this skill is analogous to taking dictation in written/spoken language. As a process, ear training is in essence the inverse of sight-reading, the latter being analogous to reading a written text aloud without prior opportunity to review the material. Ear training is typically a component of formal musical training and is a fundamental, essential skill required in music schools.
  • El Entrenamiento auditivo es una destreza utilizada por músicos para identificar altura, intervalos, melodía, acordes, ritmos, y otros elementos básicos de la música tan solo al escucharlos. La aplicación de esta destreza comparte similitudes con el dictado en el lenguaje escrito y hablado. Como proceso, el entrenamiento auditivo es básicamente lo opuesto al canto a primera vista, siendo este proceso similar a leer un texto escrito en voz alta sin la posibilidad de haber revisado el material antes de leerlo. El entrenamiento auditivo suele formar parte de estudios de música profesionales.
  • Ouvido musical é uma expressão que se usa para designar a apuração e sensibilidade de uma pessoa para a música.
  • Музыка́льный слу́х — совокупность способностей человека, позволяющих ему полноценно воспринимать музыку и адекватно оценивать те или иные её достоинства и недостатки; наиболее важное профессиональное качество, необходимое для успешной творческой деятельности в сфере музыкального искусства; хорошо развитым музыкальным слухом должны обладать все профессиональные композиторы, музыканты-исполнители, звукорежиссёры, музыковеды.
  • Gehörbildung ist ein Bereich der Musikbildung. Sie bezeichnet den Prozess, in dem das Gehör geschult wird, musikalische Merkmale zu erfassen und Musikwerke zu analysieren. Die Gehörbildung ist notwendige Voraussetzung für Konzertmusiker, Musiklehrer, Dirigenten und Musikwissenschaftler. Des Weiteren beinhaltet die Gehörbildung auch die Erfassung verschiedener Akkordgruppen. Im fortgeschrittenen Stadium können auch komplexe Vielklänge und Toncluster bestimmt werden.
  • L'audition intérieure est la capacité de se représenter mentalement et de façon juste les intervalles musicaux, c’est-à-dire l'écart de hauteur séparant des notes successives (mélodie), ou simultanées (accords). La notion de rythme fait implicitement partie de l'audition intérieure. Cette capacité est très sollicitée en écriture musicale, qu'elle soit classique ou non, en composition, en lecture à vue. Elle est également très utile aux interprètes, afin d'anticiper mentalement les mesures à venir, lors du jeu.
  • Si definisce orecchio musicale la capacità di comprendere e cogliere, unicamente attraverso il senso dell'udito (quindi senza riferimenti, come ad esempio spartiti, notazioni di accordi o simili), la composizione della musica nel suo insieme, o solo determinati aspetti (quali ad esempio la linea melodica, gli accordi, il ritmo, ecc.): questa abilità permette di decifrare un musicale o singole parti di esso, e di essere quindi in grado di riprodurlo in modo sostanzialmente fedele. La mancanza di orecchio musicale è detta amusia.
  • Gehör (från tyskan) är förmågan att uppfatta musik med en sådan grad av medvetenhet och förståelse att det blir möjligt att på ett stilriktigt sätt återge och gestalta det hörda. Förmågan kallas ibland "musiköra". Gehör (lyssna/härma) är det äldsta sätt varmed man tillägnade sig musik och förde den vidare, men sedan antiken har system för notation funnits. Inom folkmusiken är gehör det vanligaste och viktigaste sättet att lära sig musik, inte minst inom spelmansmusiken. En effekt av gehörsspel är att musiken förändras över tiden, då tolkningen av det man hör är personlig.
  • Музичний слух — сукупність здібностей, необхідних для творіння, виконання і активного сприйняття музики. Музичний слух має на увазі високу тонкість сприйняття як окремих музичних елементів або якостей музичних звуків (висоти, гучності, тембру), так і функціональних зв'язків між ними в музичному творі (відчуття ладу, відчуття ритму, мелодичний, гармонічний і ін. види слуху). Серед різних видів музичного слуху, що виділяються за різними ознаками, найважливішими є:
foaf:isPrimaryTopicOf
dct:subject
Wikipage page ID
Wikipage revision ID
Link from a Wikipage to an external page
sameAs
dbp:wikiPageUsesTemplate
has abstract
  • Ear training or aural skills is a music theory study in which musicians learn to identify pitches, intervals, melody, chords, rhythms, solfeges, and other basic elements of music, solely by hearing. The application of this skill is analogous to taking dictation in written/spoken language. As a process, ear training is in essence the inverse of sight-reading, the latter being analogous to reading a written text aloud without prior opportunity to review the material. Ear training is typically a component of formal musical training and is a fundamental, essential skill required in music schools.
  • Gehörbildung ist ein Bereich der Musikbildung. Sie bezeichnet den Prozess, in dem das Gehör geschult wird, musikalische Merkmale zu erfassen und Musikwerke zu analysieren. Die Gehörbildung ist notwendige Voraussetzung für Konzertmusiker, Musiklehrer, Dirigenten und Musikwissenschaftler. An Musikhochschulen werden die Melodiediktate zum Bestehen der Aufnahmeprüfung vorausgesetzt. Ein polyphoner Satz muss hierbei möglichst fehlerfrei nach dem Vorspielen auf dem Klavier notiert werden. Seit 2010 wird diese traditionelle Praxis vor dem Hintergrund der aufkommenden Forderung nach einer kompetenzorientierten Vermittlung von Inhalten sowohl an Schulen als auch an Musikhochschulen und Universitäten hinterfragt. Ebenso ist Gehörbildung ein fester Bestandteil der Abiturprüfung im Leistungskurs Musik einiger Bundesländer. Anfangs trainiert man das Gehör, Intervalle sukzessiv und simultan zu bestimmen. Rhythmusdiktate und das Hören von Tonfolgen münden in das Melodiediktat. Im fortgeschrittenen Stadium können mehrstimmige Sätze notiert werden. Es besteht die Möglichkeit, viele Aufgaben von geeigneten Computerprogrammen gestellt zu bekommen. Des Weiteren beinhaltet die Gehörbildung auch die Erfassung verschiedener Akkordgruppen. Im fortgeschrittenen Stadium können auch komplexe Vielklänge und Toncluster bestimmt werden. Bei der Gehörbildung geht es nicht um das perfekte Hören von komplexen Akkorden oder Intervallen in großer Geschwindigkeit, sondern darum, Zusammenhänge in der Musik (tonal oder atonal) zu erkennen, wie es in der Praxis etwa beim Leiten eines Orchesters gefordert ist.
  • El Entrenamiento auditivo es una destreza utilizada por músicos para identificar altura, intervalos, melodía, acordes, ritmos, y otros elementos básicos de la música tan solo al escucharlos. La aplicación de esta destreza comparte similitudes con el dictado en el lenguaje escrito y hablado. Como proceso, el entrenamiento auditivo es básicamente lo opuesto al canto a primera vista, siendo este proceso similar a leer un texto escrito en voz alta sin la posibilidad de haber revisado el material antes de leerlo. El entrenamiento auditivo suele formar parte de estudios de música profesionales.
  • L'audition intérieure est la capacité de se représenter mentalement et de façon juste les intervalles musicaux, c’est-à-dire l'écart de hauteur séparant des notes successives (mélodie), ou simultanées (accords). La notion de rythme fait implicitement partie de l'audition intérieure. Elle ne peut exister sans une oreille relative. En effet, cette représentation mentale est due à la mémorisation des intervalles identifiés à l'audition par le musicien. L'oreille absolue n'est pas prérequise. Elle est néanmoins une aide, car le musicien "entend" alors chaque hauteur avec exactitude, et différencie de façon absolue les transpositions. Cette capacité est très sollicitée en écriture musicale, qu'elle soit classique ou non, en composition, en lecture à vue. Elle est également très utile aux interprètes, afin d'anticiper mentalement les mesures à venir, lors du jeu.
  • Si definisce orecchio musicale la capacità di comprendere e cogliere, unicamente attraverso il senso dell'udito (quindi senza riferimenti, come ad esempio spartiti, notazioni di accordi o simili), la composizione della musica nel suo insieme, o solo determinati aspetti (quali ad esempio la linea melodica, gli accordi, il ritmo, ecc.): questa abilità permette di decifrare un musicale o singole parti di esso, e di essere quindi in grado di riprodurlo in modo sostanzialmente fedele. L'orecchio musicale è una facoltà che in alcune persone si presenta innata (manifestandosi talvolta come orecchio assoluto), mentre in altre necessita di essere sviluppata con il tempo, l'ascolto e l'esercizio. Esistono diversi software gratuiti o a pagamento per facilitare lo sviluppo e il perfezionamento della sensibilità musicale e dell'orecchio musicale: EarMaster e tra gli altri.È in ogni caso di grande aiuto nello studio e nell'apprendimento di nuove composizioni, in quanto l'affinamento di questa capacità avviene a prescindere dallo studio teorico della musica. L'orecchio musicale comprende diverse abilità, più o meno sviluppate, che qualsiasi musicista deve possedere a un buon livello: * Orecchio assoluto: è la capacità di riconoscere col solo udito, senza quindi riferimenti o aiuti esterni, l'altezza di una nota, e quindi di riconoscere facilmente le note che compongono melodie e accordi, oltre che di riconoscere le tonalità in cui le melodie sono create e infine riprodurle fedelmente senza bisogno di spartiti. È una questione di distinguere le differenze tra i suoni percepiti dall'orecchio ad altezze diverse (il Si avrà un certo suono in qualsiasi ottava sia suonato; lo stesso vale per l'accordo, per esempio, di Fa, la scala, altro esempio, di Do maggiore, ecc.), caratteristica alla quale difficilmente si fa caso e che risulta assolutamente irriconoscibile da chi non abbia un minimo di talento per la musica. Tale abilità si manifesta normalmente in modo innato già in età infantile, non si sa se per motivi ereditari o educativi, ma nella maggior parte dei musicisti questa capacità può essere allenata nel tempo con buoni o ottimi risultati, in quanto le caratteristiche sonore che permettono di riconoscere note, accordi e tonalità sembrano essere alla base della percezione e sensibilità musicale e quindi presenti in tutti gli individui con attitudine naturale alla musica. * : è la capacità di riconoscere al primo ascolto gli intervalli tra una nota e l'altra, ovvero la distanza in termini di semitoni tra le note, solo grazie al suono che esse producono. In particolare, un individuo con orecchio relativo sa distinguere tali intervalli sia "melodicamente", ossia tra note suonate in successione, sia "armonicamente", ossia suonate nello stesso istante, permettendo così di riconoscere la natura degli accordi (maggiore, minore, di settima, diminuito, ecc.) al primo ascolto. Tale capacità è ovviamente solo apprendibile e non innata, in quanto i nomi e la natura di intervalli e accordi dipende dalla struttura della nostra musica, ed è quindi peculiare della nostra cultura musicale, anche se certi intervalli (in particolare terza maggiore e quinta giusta) suonano molto armoniosi e naturali al nostro orecchio. * Senso del ritmo: è la capacità di riconoscere la velocità, il tempo e le battute con i quali è suonata una determinata melodia. È ciò che ci permette di distinguere la polka dal cha cha cha o dal punk rock o dalla techno, ed è l'abilità più comune tra le tre. Assolutamente innata, è l'unica abilità che non può assolutamente mancare a un qualsiasi musicista. Orecchio assoluto e relativo non sono comunque necessari a un buon musicista in modo rigoroso: un artista può raggiungere livelli elevati senza mai "teorizzare" tali abilità, e quindi rifacendosi solamente alla sua percezione (un compositore può comporre melodie straordinarie senza sapere con precisione a mente che suono abbiano un Do o un accordo minore, ma semplicemente suonando e affidandosi alla propria sensibilità musicale). Esse, comunque, sono sempre presenti, in modo più o meno inconscio, in tutti i musicisti. Si tratta di uno strumento di grande vantaggio per tutti i tipi di musicisti, in particolare quando durante una esecuzione sono previste parti di improvvisazione o assoli estemporanei. Numerosi musicisti e gruppi (anche molti tra quelli che hanno fatto la storia della musica popolare) hanno imparato a suonare "a orecchio", ovvero ascoltando e allenando la propria sensibilità (il proprio "orecchio") a riconoscere e riprodurre la struttura della musica tramite la sperimentazione e la prova a errori. La mancanza di orecchio musicale è detta amusia. Mediamente un essere umano è in grado di distinguere, tra due note, una differenza di 1/2 tono. Con l'allenamento e l'abitudine all'utilizzo di questa determinata facoltà si può giungere alla distinzione quasi impercettibile di 1/8 di tono .
  • Ouvido musical é uma expressão que se usa para designar a apuração e sensibilidade de uma pessoa para a música.
  • Музыка́льный слу́х — совокупность способностей человека, позволяющих ему полноценно воспринимать музыку и адекватно оценивать те или иные её достоинства и недостатки; наиболее важное профессиональное качество, необходимое для успешной творческой деятельности в сфере музыкального искусства; хорошо развитым музыкальным слухом должны обладать все профессиональные композиторы, музыканты-исполнители, звукорежиссёры, музыковеды.
  • Gehör (från tyskan) är förmågan att uppfatta musik med en sådan grad av medvetenhet och förståelse att det blir möjligt att på ett stilriktigt sätt återge och gestalta det hörda. Förmågan kallas ibland "musiköra". Gehör (lyssna/härma) är det äldsta sätt varmed man tillägnade sig musik och förde den vidare, men sedan antiken har system för notation funnits. Inom folkmusiken är gehör det vanligaste och viktigaste sättet att lära sig musik, inte minst inom spelmansmusiken. En effekt av gehörsspel är att musiken förändras över tiden, då tolkningen av det man hör är personlig. En aspekt av gehör är förmågan att uppfatta relationer mellan olika tonhöjder, vilket kallas relativt gehör. De flesta människor har denna förmåga i någon grad. Absolut gehör är förmågan att utan referenston känna igen och kunna återge olika tonhöjder (ljudfrekvenser), vilket är sällsynt.
  • Музичний слух — сукупність здібностей, необхідних для творіння, виконання і активного сприйняття музики. Музичний слух має на увазі високу тонкість сприйняття як окремих музичних елементів або якостей музичних звуків (висоти, гучності, тембру), так і функціональних зв'язків між ними в музичному творі (відчуття ладу, відчуття ритму, мелодичний, гармонічний і ін. види слуху). Серед різних видів музичного слуху, що виділяються за різними ознаками, найважливішими є: * абсолютний - здатність визначати абсолютну висоту музичних звуків, не порівнюючи їх з еталоном; * відносний - здатність визначати і відтворювати звуковисотні відносини в мелодії, акордах, інтервалах і т. д.; * внутрішній - здатність до ясного уявного представлення (наприклад, по нотному запису або по пам'яті) окремих звуків, мелодичних і гармонічних побудов, цілих музичних п'єс. Розвитком музичного слуху займається спец. дисципліна - сольфеджіо, проте активно музичний слух розвивається перш за все в процесі музичної діяльності. Різні прояви музичного слуху вивчаються в музичній психології, музичній акустиці, психофізіології слуху. Слух діалектично пов'язаний із загальною музичністю, що виражається у високому ступені емоційної сприйнятливості музичних явищ, в силі і яскравості викликаних ними образних уявлень і переживань.
prov:wasDerivedFrom
page length (characters) of wiki page
is rdfs:seeAlso of
is foaf:primaryTopic of
is Wikipage redirect of
is Wikipage disambiguates of
Faceted Search & Find service v1.17_git51 as of Sep 16 2020


Alternative Linked Data Documents: PivotViewer | ODE     Content Formats:       RDF       ODATA       Microdata      About   
This material is Open Knowledge   W3C Semantic Web Technology [RDF Data] Valid XHTML + RDFa
OpenLink Virtuoso version 08.03.3319 as of Dec 29 2020, on Linux (x86_64-centos_6-linux-glibc2.12), Single-Server Edition (61 GB total memory)
Data on this page belongs to its respective rights holders.
Virtuoso Faceted Browser Copyright © 2009-2021 OpenLink Software