@prefix rdf: . @prefix dbpedia: . @prefix ns2: . dbpedia:Tommaso_Grossi rdf:type ns2:ItalianPoets . @prefix owl: . dbpedia:Tommaso_Grossi owl:sameAs . @prefix foaf: . @prefix ns5: . dbpedia:Tommaso_Grossi foaf:page ns5:Tommaso_Grossi . @prefix rdfs: . dbpedia:Tommaso_Grossi rdfs:label "Tommaso Grossi"@fr , "Tommaso Grossi"@nl , "Tommaso Grossi"@it , "Tommaso Grossi"@en , "Tommaso Grossi"@de . @prefix dbpedia-owl: . dbpedia:Tommaso_Grossi dbpedia-owl:thumbnail . @prefix dbpprop: . dbpedia:Tommaso_Grossi dbpprop:abstract "Si laure\u00F2 in legge a Pavia e poi si trasfer\u00EC a Milano nel 1822 e si stabil\u00EC in contrada Morone dal suo maestro e amico Alessandro Manzoni. Inizi\u00F2 la sua carriera letteraria scrivendo versi in milanese. Espresse i temi pi\u00F9 disparati e caratteristici del romanticismo, del quale fu un convinto fautore. Scrisse una satira antiaustriaca in versi dialettali il poemetto Sogn, noto anche come La Prineide, nel 1815, che prendeva spunto dal linciaggio del ministro delle finanze napoleonico Giuseppe Prina, ed era un violento atto d'accusa contro il governo austriaco. Stendhal la defin\u00EC : Il componimento ebbe una fortuna clandestina immediata in forma anonima e manoscritta, e scaten\u00F2 una feroce istruttoria austriaca. Scrisse anche una novella storica in versi La fuggitiva. Nel 1816, il poema storico nazionale I Lombardi alla prima crociata, del 1826 (in cui Grossi tent\u00F2, pur senza sortire l'effetto sperato, di effettuare una sorta di \"rivisitazione\", secondo i propri intendimenti pi\u00F9 scorrevole e aggiornata, della Gerusalemme liberata di Tasso) che con le sue 3500 copie risult\u00F2 l'opera letteraria con pi\u00F9 alta tiratura del tempo e che ispir\u00F2, alcuni decenni pi\u00F9 tardi, il melodramma omonimo di Giuseppe Verdi. Poi si dedic\u00F2 al romanzo storico Marco Visconti che ebbe subito delle traduzioni in francese, inglese, tedesco e spagnolo . Nel 1838 dopo il matrimonio si dedic\u00F2 alla professione di notaio e lasci\u00F2 la letteratura. Nel 1848 stese l'atto ufficiale della fusione tra Piemonte e Lombardia in seguito alla prima guerra d'indipendenza. Mor\u00EC a Milano per una meningite il 10 dicembre 1853."@it , "Tommaso Grossi war ein italienischer Dichter. Tommaso Grossi studierte die Rechte in Pavia und begab sich 1810 nach Mailand, wo er sich zuerst durch ein im Mail\u00E4nder Dialekt geschriebenes politisch-satirisches Gedicht gegen die neue \u00F6sterreichische Herrschaft aufmerksam machte. Sp\u00E4ter lie\u00DF er eine Novelle in Versen: La fuggitiva (1817), eine tragische Liebesepisode aus den Franzosenkriegen, und die Dichtung Ildegonda (1820) folgen, womit er sich auf das Gebiet des mittelalterlichen Lebens begab, welches die damals auch in Italien auftauchende romantische Schule als die Bl\u00FCtezeit der christlichen \u00C4ra und als Fundgrube der echtesten poetischen Stoffe feierte. Das Gedicht gewann insbesondere das weibliche Publikum f\u00FCr sich durch das R\u00FChrende der Begebenheiten und erlebte zahlreiche Auflagen. 1826 ver\u00F6ffentlichte G. ein episches Gedicht: I Lombardi alla prima crociata (in 15 Ges\u00E4ngen), worin er der heidnisch gef\u00E4rbten Epos des Torquato Tasso eine wahrhaft katholische Kreuzfahrerdichtung gegen\u00FCberstellen wollte; allein obgleich das Werk namentlich in Beziehung auf die Sprache und die betreibenden Bestandteile wertvoll erschien, bot es doch kein hinl\u00E4ngliches Interesse der Handlung und der Charakteristik. Angeregt durch das bekannte Hauptwerk Alessandro Manzonis, warf sich Grossi nun auf den historischen Roman und lieferte seinen Marco Visconti (1834; deutsch von Fink, Schaffhausen 1859), dessen Bedeutung aber noch weit mehr als die der Promessi sposi Manzonis durch die Bezeichnung einer historischen Studie ersch\u00F6pft wird. Unter den lyrischen Versuchen Grossis ist das empfindsame Lied La rondinella (deutsch, Prag 1869) allbekannt und wie wenige popul\u00E4r geworden. Mit der poetischem Erz\u00E4hlung Ulrico e Lida (1830) beschloss Grossi seine poetische Laufbahn. Er lebte von 1838 an dem Beruf eines Notars und starb am 10. Dezember 1853 in Mailand. Seine Marmorb\u00FCste wurde im Hof der Brera aufgestellt. Eine Sammlung seiner einzeln noch fortw\u00E4hrend neu aufgelegten Werke erschien Mailand 1862 in 2 B\u00E4nden."@de , "Tommaso Grossi was een Lombardijs dichter en romanschrijver. Tommasso Grossi studeerde in 1810 af als jurist aan de universiteit van Pavia en ging daarna naar Milaan om daar zijn beroep uit te oefenen. De regering van Oostenrijk, die zijn politieke standpunten wantrouwde, bemoeide zich met zijn activiteiten, met als gevolg dat hij als jurist nooit verder kwam dan een positie als eenvoudig notaris. Dat dit wantrouwen niet ongegrond was toonde hij al spoedig door in Milanees dialect het gedicht La Prineide te schrijven dat in geuren en kleuren de tragische dood beschreef van Prina, die gedurende het keizerrijk Thesaurier-generaal was en die door het volk van Milaan, opgestookt door Oostenrijkse oproerkraaiers in 1814 door de straten was gesleurd en uiteindelijk aan stukken gescheurd. Het gedicht, dat anoniem was gepubliceerd werd eerst toegeschreven aan de gevierde Porta, maar uiteindelijk erkende Grossi uit zichzelf het te hebben geschreven. In 1816 publiceerde hij twee andere gedichten, ook in het Milanees: La Pioggia d'oro (de gouden regen) en La Fuggitiva (de vluchteling). Deze gedichten bezorgden hem de vriendschap van Porta en Manzoni, en de drie dichters vormden een soort van romantisch literair triumviraat. Grossi ging vervolgens over op het schrijven in het Italiaans waarin hij het bewogen realisme trachten door te voeren dat hem zoveel genoegdoening had bezorgd bij zijn eerdere werk. Met name met het gedicht Il degonda (1814) was hij hierin succesvol. Daarna schreef hij zijn episch gedicht De Lombarden in de eerste kruistochten, waarin Manzoni in zijn I Promessi Sposi melding van maakt. Het werd via abonnement uitgegeven in 1826 werd een ongekend succes vergeleken met elk ander Italiaans gedicht in die eeuw. Naar voorbeeld van Manzoni schreef hij een historische roman onder de titel Marco Visconti (1834). Enige tijd later schreef hij het gedicht Ulrico e Lida, waarmee hij activiteiten als dichter afsloot. Na zijn huwelijk in 1838 bleef hij tot aan zijn dood werkzaam als notaris in Milaan. Zijn biografie van Ignazio Cant\u00F9 verscheen in 1853 in Milaan."@nl , "Tommaso Grossi \u00E9tait un \u00E9crivain italien du XIX si\u00E8cle."@fr , "Tommaso Grossi, Lombard poet and novelist, was born in Bellano, beside the Lake of Como. He took his degree in law at Pavia in 1810, and proceeded thence to Milan to exercise his profession; but the Austrian government, suspecting his loyalty, interfered with his prospects, and in consequence Grossi was a simple notary all his life. That the suspicion was well grounded he soon showed by writing in the Milanese dialect the battle poem La Prineide (1814), in which he described with vivid colours the tragical death of Giuseppe Prina, chief treasurer during the Empire, whom the people of Milan, instigated by Austrian agitators, had torn to pieces and dragged through the streets of the town (1814). The poem\u2014 subversive even in being an incunable of the surfacing Western Lombard dialect as a literary language\u2014 being anonymous, was first attributed to the celebrated Carlo Porta, but Grossi of his own accord acknowledged himself the author. In 1816, he published other two poems, written likewise in Milanese\u2014 La Pioggia d'oro (The Shower of Gold) and La Fuggitiva (The Fugitive). These compositions secured him the friendship of Porta and Manzoni, and the three poets came to form a sort of literary triumvirate of Romanticism in Lombardy. Grossi took advantage of the popularity of his Milanese poems to try Italian verse, into which he sought to introduce the moving realism which had given such satisfaction in his earliest compositions; and in this he was entirely successful with his poem Il degonda (1814). He next wrote an epic poem, entitled The Lombards in the First Crusade, a work of which Manzoni makes honorable mention in I Promessi Sposi. This composition, which was published by subscription (1826), attained a success unequalled by that of any other Italian poem within the century; it provided the sdubject for Giuseppe Verdi's success of 1843, I Lombardi alla prima crociata, premiered in Milan at La Scala. The example of Manzoni induced Grossi to write an historical novel entitled Marco Visconti (1834) a work which contains passages of true description and deep pathos. A little later Grossi published a tale in verse, Ulrico e Lida, but with this publication his poetical activity ceased. In 1834, he helped organise the \"Salotto Maffei\", the liberal and patriotic literary salon in Milan hosted by Clara Maffei; there Verdi made his acquaintance. After his marriage in 1838 he continued to employ himself as a notary in Milan till his death. His Life by Ignazio Cant\u00F9 was published in Milan in 1853."@en ; rdfs:comment "Tommaso Grossi was een Lombardijs dichter en romanschrijver. Tommasso Grossi studeerde in 1810 af als jurist aan de universiteit van Pavia en ging daarna naar Milaan om daar zijn beroep uit te oefenen. De regering van Oostenrijk, die zijn politieke standpunten wantrouwde, bemoeide zich met zijn activiteiten, met als gevolg dat hij als jurist nooit verder kwam dan een positie als eenvoudig notaris."@nl , "Tommaso Grossi \u00E9tait un \u00E9crivain italien du XIX si\u00E8cle."@fr , "Tommaso Grossi war ein italienischer Dichter. Tommaso Grossi studierte die Rechte in Pavia und begab sich 1810 nach Mailand, wo er sich zuerst durch ein im Mail\u00E4nder Dialekt geschriebenes politisch-satirisches Gedicht gegen die neue \u00F6sterreichische Herrschaft aufmerksam machte."@de , "Si laure\u00F2 in legge a Pavia e poi si trasfer\u00EC a Milano nel 1822 e si stabil\u00EC in contrada Morone dal suo maestro e amico Alessandro Manzoni. Inizi\u00F2 la sua carriera letteraria scrivendo versi in milanese. Espresse i temi pi\u00F9 disparati e caratteristici del romanticismo, del quale fu un convinto fautore."@it , "Tommaso Grossi, Lombard poet and novelist, was born in Bellano, beside the Lake of Como. He took his degree in law at Pavia in 1810, and proceeded thence to Milan to exercise his profession; but the Austrian government, suspecting his loyalty, interfered with his prospects, and in consequence Grossi was a simple notary all his life."@en ; foaf:depiction . @prefix skos: . dbpedia:Tommaso_Grossi skos:subject , . @prefix ns10: . dbpedia:Tommaso_Grossi skos:subject ns10:Italian_poets , ns10:Western_Lombard_language . @prefix ns11: . dbpedia:Tommaso_Grossi dbpprop:hasPhotoCollection ns11:Tommaso_Grossi . @prefix ns12: . dbpedia:Tommaso_Grossi ns12:individualisedPnd "119089076" . @prefix yago: . yago:Tommaso_Grossi owl:sameAs dbpedia:Tommaso_Grossi .