@prefix rdf: . @prefix dbpedia: . @prefix opencyc: . dbpedia:Speech_act rdf:type opencyc:Mx4rHIBS0h_TEdaAAABQ2rksLw . @prefix owl: . dbpedia:Speech_act owl:sameAs opencyc:Mx4rMpT3cMFXEdmAAAACs6hRjg , . @prefix ns4: . dbpedia:Speech_act owl:sameAs ns4:Mx4rMpT3cMFXEdmAAAACs6hRjg . @prefix foaf: . @prefix ns6: . dbpedia:Speech_act foaf:page ns6:Speech_act . @prefix dbpprop: . dbpedia:Speech_act dbpprop:reference , , , , . @prefix rdfs: . dbpedia:Speech_act rdfs:label "Teor\u00EDa de los actos de habla"@es , "\u0420\u0435\u0447\u0435\u0432\u043E\u0439 \u0430\u043A\u0442"@ru , "Teoria degli atti linguistici"@it , "Acte de langage"@fr , "\u8A00\u8A9E\u884C\u70BA\u7406\u8AD6"@zh , "\u8A00\u8A9E\u884C\u70BA"@ja , "Taalhandeling"@nl , "Talakt"@sv , "Besz\u00E9daktus-elm\u00E9let"@hu , "Speech act"@en , "\u0158e\u010Dov\u00FD akt"@cs , "Akt mowy"@pl , "Rally Dakar de 1979"@es , "Puhetoimitus"@fi , "Atos da fala"@pt , "Sprechakttheorie"@de , "Talehandling"@no ; dbpprop:abstract "A besz\u00E9daktus-elm\u00E9let szerint a nyelvhaszn\u00E1lat nem egyszer\u0171en a cselekv\u00E9s ir\u00E1ny\u00EDt\u00F3ja, hanem maga a cselekv\u00E9s is."@hu , "\u0420\u0435\u0447\u0435\u0432\u043E\u0439 \u0430\u043A\u0442\u00A0\u2014 \u043E\u0442\u0434\u0435\u043B\u044C\u043D\u044B\u0439 \u0430\u043A\u0442 \u0440\u0435\u0447\u0438, \u0432 \u043D\u043E\u0440\u043C\u0430\u043B\u044C\u043D\u044B\u0445 \u0441\u043B\u0443\u0447\u0430\u044F\u0445 \u043F\u0440\u0435\u0434\u0441\u0442\u0430\u0432\u043B\u044F\u0435\u0442 \u0441\u043E\u0431\u043E\u0439 \u0434\u0432\u0443\u0441\u0442\u043E\u0440\u043E\u043D\u043D\u0438\u0439 \u043F\u0440\u043E\u0446\u0435\u0441\u0441 \u043F\u043E\u0440\u043E\u0436\u0434\u0435\u043D\u0438\u044F \u0442\u0435\u043A\u0441\u0442\u0430, \u043E\u0445\u0432\u0430\u0442\u044B\u0432\u0430\u044E\u0449\u0438\u0439 \u0433\u043E\u0432\u043E\u0440\u0435\u043D\u0438\u0435 \u0438 \u043F\u0440\u043E\u0442\u0435\u043A\u0430\u044E\u0449\u0438\u0435 \u043F\u0430\u0440\u0430\u043B\u043B\u0435\u043B\u044C\u043D\u043E \u0438 \u043E\u0434\u043D\u043E\u0432\u0440\u0435\u043C\u0435\u043D\u043D\u043E \u0441\u043B\u0443\u0445\u043E\u0432\u043E\u0435 \u0432\u043E\u0441\u043F\u0440\u0438\u044F\u0442\u0438\u0435 \u0438 \u043F\u043E\u043D\u0438\u043C\u0430\u043D\u0438\u0435 \u0443\u0441\u043B\u044B\u0448\u0430\u043D\u043D\u043E\u0433\u043E. \u041F\u0440\u0438 \u043F\u0438\u0441\u044C\u043C\u0435\u043D\u043D\u043E\u043C \u043E\u0431\u0449\u0435\u043D\u0438\u0438 \u0440\u0435\u0447\u0435\u0432\u043E\u0439 \u0430\u043A\u0442 \u043E\u0445\u0432\u0430\u0442\u044B\u0432\u0430\u0435\u0442 \u0441\u043E\u043E\u0442\u0432\u0435\u0442\u0441\u0442\u0432\u0435\u043D\u043D\u043E \u043F\u0438\u0441\u0430\u043D\u0438\u0435 \u0438 \u0447\u0442\u0435\u043D\u0438\u0435 (\u0437\u0440\u0438\u0442\u0435\u043B\u044C\u043D\u043E\u0435 \u0432\u043E\u0441\u043F\u0440\u0438\u044F\u0442\u0438\u0435 \u0438 \u043F\u043E\u043D\u0438\u043C\u0430\u043D\u0438\u0435) \u043D\u0430\u043F\u0438\u0441\u0430\u043D\u043D\u043E\u0433\u043E, \u043F\u0440\u0438\u0447\u0451\u043C \u0443\u0447\u0430\u0441\u0442\u043D\u0438\u043A\u0438 \u043E\u0431\u0449\u0435\u043D\u0438\u044F \u043C\u043E\u0433\u0443\u0442 \u0431\u044B\u0442\u044C \u043E\u0442\u0434\u0430\u043B\u0435\u043D\u044B \u0434\u0440\u0443\u0433 \u043E\u0442 \u0434\u0440\u0443\u0433\u0430 \u0432\u043E \u0432\u0440\u0435\u043C\u0435\u043D\u0438 \u0438 \u043F\u0440\u043E\u0441\u0442\u0440\u0430\u043D\u0441\u0442\u0432\u0435. \u0420\u0435\u0447\u0435\u0432\u043E\u0439 \u0430\u043A\u0442 \u0435\u0441\u0442\u044C \u043F\u0440\u043E\u044F\u0432\u043B\u0435\u043D\u0438\u0435 \u0440\u0435\u0447\u0435\u0432\u043E\u0439 \u0434\u0435\u044F\u0442\u0435\u043B\u044C\u043D\u043E\u0441\u0442\u0438. \u0412 \u0440\u0435\u0447\u0435\u0432\u043E\u043C \u0430\u043A\u0442\u0435 \u0441\u043E\u0437\u0434\u0430\u0451\u0442\u0441\u044F \u0442\u0435\u043A\u0441\u0442. \u041B\u0438\u043D\u0433\u0432\u0438\u0441\u0442\u044B \u043E\u0431\u043E\u0437\u043D\u0430\u0447\u0430\u044E\u0442 \u044D\u0442\u0438\u043C \u0442\u0435\u0440\u043C\u0438\u043D\u043E\u043C \u043D\u0435 \u0442\u043E\u043B\u044C\u043A\u043E \u0437\u0430\u043F\u0438\u0441\u0430\u043D\u043D\u044B\u0439, \u0437\u0430\u0444\u0438\u043A\u0441\u0438\u0440\u043E\u0432\u0430\u043D\u043D\u044B\u0439 \u0442\u0430\u043A \u0438\u043B\u0438 \u0438\u043D\u0430\u0447\u0435 \u0442\u0435\u043A\u0441\u0442, \u043D\u043E \u0438 \u043B\u044E\u0431\u043E\u0435 \u043A\u0435\u043C-\u0442\u043E \u0441\u043E\u0437\u0434\u0430\u043D\u043D\u043E\u0435 (\u0432\u0441\u0451 \u0440\u0430\u0432\u043D\u043E\u00A0\u2014 \u043E\u043F\u0438\u0441\u0430\u043D\u043D\u043E\u0435 \u0438\u043B\u0438 \u0442\u043E\u043B\u044C\u043A\u043E \u043F\u0440\u043E\u0438\u0437\u043D\u0435\u0441\u0451\u043D\u043D\u043E\u0435) \u00AB\u0440\u0435\u0447\u0435\u0432\u043E\u0435 \u043F\u0440\u043E\u0438\u0437\u0432\u0435\u0434\u0435\u043D\u0438\u0435\u00BB \u043B\u044E\u0431\u043E\u0439 \u043F\u0440\u043E\u0442\u044F\u0436\u0451\u043D\u043D\u043E\u0441\u0442\u0438\u00A0\u2014 \u043E\u0442 \u043E\u0434\u043D\u043E\u0441\u043B\u043E\u0432\u043D\u043E\u0439 \u0440\u0435\u043F\u043B\u0438\u043A\u0438 \u0434\u043E \u0446\u0435\u043B\u043E\u0433\u043E \u0440\u0430\u0441\u0441\u043A\u0430\u0437\u0430, \u043F\u043E\u044D\u043C\u044B \u0438\u043B\u0438 \u043A\u043D\u0438\u0433\u0438. \u0412\u043E \u0432\u043D\u0443\u0442\u0440\u0435\u043D\u043D\u0435\u0439 \u0440\u0435\u0447\u0438 \u0441\u043E\u0437\u0434\u0430\u0441\u0442\u0441\u044F \u00AB\u0432\u043D\u0443\u0442\u0440\u0435\u043D\u043D\u0438\u0439 \u0442\u0435\u043A\u0441\u0442\u00BB, \u0442\u043E \u0435\u0441\u0442\u044C \u0440\u0435\u0447\u0435\u0432\u043E\u0435 \u043F\u0440\u043E\u0438\u0437\u0432\u0435\u0434\u0435\u043D\u0438\u0435, \u0441\u043B\u043E\u0436\u0438\u0432\u0448\u0435\u0435\u0441\u044F \u00AB\u0432 \u0443\u043C\u0435\u00BB, \u043D\u043E \u043D\u0435 \u0432\u043E\u043F\u043B\u043E\u0442\u0438\u0432\u0448\u0435\u0435\u0441\u044F \u0443\u0441\u0442\u043D\u043E \u0438\u043B\u0438 \u043F\u0438\u0441\u044C\u043C\u0435\u043D\u043D\u043E."@ru , "La teor\u00EDa de los actos de habla, tal y como la formul\u00F3 el fil\u00F3sofo del lenguaje J. L. Austin es una de las consecuencias de la filosof\u00EDa del lenguaje peculiar. Aparece formulada en su obra p\u00F3stuma C\u00F3mo hacer cosas con palabras (How to Do Things with Words). Dicha teor\u00EDa es el arranque de uno de los enfoques de la pragm\u00E1tica m\u00E1s populares, ampliado por John Searle."@es , "\u8A00\u8A9E\u884C\u70BA\u7406\u8AD6\u662F\u7531\u82F1\u570B\u54F2\u5B78\u5BB6\u5967\u65AF\u4E01(Austin, J.L. )\u65BC1962\u5E74\u63D0\u51FA\u3002\u9019\u500B\u7406\u8AD6\u8A8D\u70BA\uFF0C\u6211\u5011\u65E5\u5E38\u7684\u5C0D\u8A71\u53EF\u4EE5\u5206\u70BA\u516D\u7A2E\u8A71\u8A9E\u5340\u985E\u578B\uFF1A \u547D\u4EE4 \u8981\u6C42 \u795D\u9858 / \u81F4\u6B49 \u8A62\u554F / \u7948\u4F7F \u9080\u8ACB \u611F\u6B4E \u5229\u7528\u9019\u7A2E\u5206\u985E\uFF0C\u6709\u5229\u65BC\u5B78\u7FD2\uFF0C\u800C\u9019\u7A2E\u597D\u8655\u4E26\u4E0D\u55AE\u55AE\u5C40\u9650\u65BC\u7B2C\u4E8C\u8A9E\u8A00\u7684\u5B78\u7FD2\u3002 \u9999\u6E2F\u4F5C\u5BB6\u7562\u83EF\u6D41\u5148\u751F\u66FE\u5C31\u9019\u500B\u7406\u8AD6\uFF0C\u5728\u4ED6\u7684\u4F5C\u54C1\u300A\u9811\u76AE\u6559\u5BA4\u300B\u88E1\u7528\u201C\u4E0B\u8AB2\u4E86\u201D\u9019\u4E09\u500B\u5B57\u4F86\u201C\u8AAA\u660E\u201D\uFF1A\u5728\u4E0D\u540C\u7684\u5834\u5408\u4E0B\uFF0C\u540C\u4E00\u53E5\u53E5\u5B50\u53EF\u4EE5\u6709\u4E0D\u540C\u7684\u610F\u601D\uFF0C\u4E26\u7B26\u5408\u4E0A\u8FF0\u7684\u516D\u7A2E\u8A71\u8A9E\u5206\u985E\u3002"@zh , "Talakt eller talhandling \u00E4r en viktig term inom b\u00E5de spr\u00E5kfilosofi och vardagsspr\u00E5ksfilosofi. Generellt \u00E4r det kommunkation som avses, som p\u00E5st\u00E5enden och f\u00F6rfr\u00E5gningar. Men vissa talakter har ocks\u00E5 en institutionaliserande form, eller om man s\u00E5 vill en illokution\u00E4r dimension, som l\u00F6ften och hot; sj\u00E4lva talakten utg\u00F6r handlingen."@sv , "Un acte de langage est un moyen mis en \u0153uvre par un locuteur pour agir sur son environnement par ses mots : il cherche \u00E0 informer, inciter, demander, convaincre, etc. son ou ses interlocuteurs par ce moyen. L'acte de langage d\u00E9signe donc aussi l'objectif du locuteur au moment o\u00F9 il formule son propos. Quelques traitements plus t\u00F4t peuvent \u00EAtre trouv\u00E9s chez certains P\u00E8res de l'\u00C9glise et philosophes scolastiques (dans le contexte de la th\u00E9ologie sacramentelle), aussi bien que chez Thomas Reid, et C. S. Peirce. Adolf Reinach peut \u00EAtre cr\u00E9dit\u00E9 pour avoir d\u00E9velopp\u00E9 un compte assez complet des actes sociaux en tant qu'expressions performatives, bien que son travail n'ait eu que peu d'influence, peut-\u00EAtre en raison de sa mort pr\u00E9matur\u00E9e. Roman Jakobson avait des id\u00E9es similaires dans les ann\u00E9es 60, sous la forme de ce qu'il appelle la fonction conative du langage. Cette id\u00E9e a \u00E9t\u00E9 d\u00E9velopp\u00E9e par John Langshaw Austin et son \u00E9tudiant John Searle, qui expliquent qu'un individu s'adresse \u00E0 un autre dans l'id\u00E9e de faire quelque chose, \u00E0 savoir de transformer les repr\u00E9sentations de choses et de buts d'autrui, plut\u00F4t que de simplement dire quelque chose. On peut alors mod\u00E9liser l'acte de langage comme n'importe quel autre type d'acte : il a un but (aussi appel\u00E9e intention communicative), un pr\u00E9-requis, un corps (c'est-\u00E0-dire une r\u00E9alisation) et un effet. Il existe diff\u00E9rents types d'actes de langage, que l'on cat\u00E9gorise g\u00E9n\u00E9ralement selon leur but : citer, informer, conclure, donner un exemple, d\u00E9cr\u00E9ter, d\u00E9plorer, objecter, r\u00E9futer, conc\u00E9der, conseiller, distinguer, \u00E9mouvoir, exag\u00E9rer, ironiser, minimiser, railler, rassurer, rectifier\u2026 L'identification de l'acte de langage conditionne largement l'interpr\u00E9tation du message d\u00E9livr\u00E9, au-del\u00E0 de la compr\u00E9hension de son contenu s\u00E9mantique. Par exemple, la motivation de l'\u00E9nonc\u00E9 \u00AB J'ai appris que tu as obtenu ton dipl\u00F4me \u00BB peut \u00EAtre de f\u00E9liciter son destinataire, de s'excuser d'avoir dout\u00E9 de sa r\u00E9ussite, ou simplement de l'informer du fait rapport\u00E9. Toutefois, certains chercheurs remettent en cause la n\u00E9cessit\u00E9 de devoir toujours reconna\u00EEtre l'acte de parole pour qu'il s'accomplisse avec succ\u00E8s. Sperber et Wilson illustrent cela par l'exemple des pr\u00E9dictions. Une pr\u00E9diction est vue comme un type d'\u00E9nonc\u00E9 dans lequel une hypoth\u00E8se poss\u00E8de une propri\u00E9t\u00E9 qui porte sur un \u00E9v\u00E9nement futur, lequel \u00E9chappe, au moins en partie, au contr\u00F4le du locuteur. Selon cette th\u00E9orie, la plupart des autres actes de langage pourraient \u00EAtre \u00E9galement d\u00E9finis par d'autres propri\u00E9t\u00E9s sp\u00E9cifiques de leur contenu."@fr , "Een taalhandeling of taaldaad is een handeling die plaatsvindt omdat men iets zegt met een zeker doel voor ogen. Een taalhandeling is een bepaald soort Intentionele handeling waarover John Searle spreekt in zijn boek Intentionality. Een taalhandeling is mede gebaseerd op het co\u00F6peratief principe. Het tegenovergestelde van een taalhandeling is phatische communicatie. Hierbij heeft de taal geen semantische maar een sociale betekenis. Het praten op zich is dan vaak de enige boodschap. Een voorbeeld van een taalhandeling is een belofte. Een belofte vindt plaats wanneer men door middel van spraak zijn geestelijke toestand (= Intentionele toestand) kenbaar wil maken aan een toehoorder. Met die tot uitdrukking gebrachte geestelijke toestand wil men aangeven dat men van plan is te doen wat de propositie van die belofte weergeeft. Men weet zijn innerlijk aan de buitenwereld te relateren door middel van een taalhandeling. De fenomenoloog Adolf Reinach ontwikkelde in 1913 een omvattende theorie van sociale handelingen, inclusief taalhandelingen. Later pasten John Austin en zijn student John Searle het begrip taalhandelingen toe op alledaagse gesproken taal. De onder lingu\u00EFsten gangbare speech act-theorie verdeelt de taalhandeling in een locutie, illocutie en perlocutie. Een voorbeeld is het zinnetje: Weet u hoe laat het is? De locutie van dit voorbeeld is slechts de weergave van de geschreven zin of, indien men hem uitspreekt, slechts de productie van de klankenreeks. Het accent ligt hier op de fysieke handeling onafhankelijk van de betekenis die de uitspraak heeft en de bedoeling die de actor aan die uitspraak oplegt. De illocutie is dat wat men met de fysieke handeling bedoelt te communiceren. In het geval van dit voorbeeld: \u201EIk vraag u mij te vertellen hoe laat het is. \u201C. Een ander voorbeeld is het zinnetje Het tocht, waarvan de illocutie meestal \u201EDoe het raam/de deur dicht\u201C is. De perlocutie betreft het zekere effect dat de spreker met zijn taalhandeling op de interpreet hoopt te bereiken, het correct begrijpen van de vraag en het als gevolg daarvan geven van het gewenste antwoord. Benadrukt zij dat locutie, illocutie en perlocutie gezamenlijk de taalhandeling vormen. In zich zelf zijn het dus handelingen en geen beschrijving van handelingen. De beschrijving zoals hier over het begrip taalhandeling gedaan is zelf een door de auteur uitgevoerde taalhandeling met locutionair, illocutionair en perlocutionair element. Searle heeft het in dat verband over de Hermeneutische cirkel, wat wil zeggen je hebt taal nodig om iets over taal te zeggen. Een mogelijk antwoord; \"Het is kwart voor zeven. \" is een taalhandeling die weer de drie elementen locutie, illocutie en perlocutie kent. Het antwoord is de reactie op de door de interpreet begrepen illocutie. Het antwoord zou bijvoorbeeld kunnen zijn: \u201Ehet is kwart voor zeven\u201C. De locutie is de gesproken tekst of de geschreven zin onafhankelijk van betekenis en bedoeling. De illocutie is: In antwoord op uw vraag: \u201EIk vraag u mij te vertellen hoe laat het is\u201C, deel ik u mede dat het kwart voor zeven is. Het in het antwoord refereren aan de vraag is noodzakelijk omdat de spreker met zijn uiting \u201EHet is kwart voor zeven\u201C daarmee niet per se bewust antwoord hoeft te geven op de te stellen vraag. Hij kan immers bijvoorbeeld ook de bedoeling hebben bij zichzelf te zeggen: \u201EOeps, het is kwart voor zeven, ik moet naar mijn werk\u201C. Dit ware dan, indien de voorafgaande vraag niet gestipuleerd werd, opnieuw een mogelijke illocutie bij de uiting \u201EHet is kwart voor zeven\u201C. De perlocutie beschrijft uiteraard weer het effect dat de beantwoorder met zijn uitspraak hoopt te bereiken. "@nl , "\u0158e\u010Dov\u00FD akt nebo tak\u00E9 mluvn\u00ED akt je minim\u00E1ln\u00ED pragmatick\u00E1 neboli iloku\u010Dn\u00ED jednotka, na ni\u017E m\u016F\u017Eeme rozlo\u017Eit \u0159e\u010Dov\u00E9 jedn\u00E1n\u00ED. Pozv\u00E1n\u00ED na ve\u010De\u0159i je p\u0159\u00EDklad \u0159e\u010Dov\u00E9ho aktu. Tento akt lze vykonat vysloven\u00EDm r\u016Fzn\u011B strukturovan\u00FDch \u00FApln\u00FDch \u010Di ne\u00FApln\u00FDch v\u011Bt. Pro anal\u00FDzu rozhovoru je d\u016Fle\u017Eit\u011Bj\u0161\u00ED ne\u017E p\u0159esn\u00E9 zn\u011Bn\u00ED v\u00FDpov\u011Bdi jej\u00ED smysl jako krok \u010Di tah v taktice mezilidsk\u00E9 komunikace. Na pozv\u00E1n\u00ED m\u016F\u017Ee partner rozhovoru reagovat p\u0159ijmut\u00EDm nebo odm\u00EDtnut\u00EDm. Pozv\u00E1n\u00ED a n\u00E1sledn\u00E9 p\u0159ijet\u00ED pova\u017Eujeme za dialogick\u00FD p\u00E1r \u0159e\u010Dov\u00FDch akt\u016F, kter\u00E9 jsou vz\u00E1jemn\u011B kompatibiln\u00ED."@cs , "Speech act is a technical term in linguistics and the philosophy of language. Precise conceptions vary."@en , "A teoria dos atos de fala teve seu in\u00EDcio com os trabalhos do fil\u00F3sofo ingl\u00EAs John Langshaw Austin e foi levada adiante por John Roger Searle (1932-) e, de certa maneira, por Jacques Derrida. Austin faz parte da escola de filosofia anal\u00EDtica de Oxford, cuja funda\u00E7\u00E3o \u00E9 atribu\u00EDda a Gilbert Ryle, mais especificamente a seu texto Sistematic Misleading Expressions, e o fator que caracteriza os fil\u00F3sofos desta escola \u00E9 a an\u00E1lise minuciosa da linguagem, na verdade da linguagem ordin\u00E1ria, ou seja, sob uma interpreta\u00E7\u00E3o literal. Isto os diferencia, por exemplo, dos estudiosos do C\u00EDrculo de Viena, cujos estudos sobre a linguagem limitavam-se \u00E0quela usada pela ci\u00EAncia. A filosofia preocupava-se, tratando-se de linguagem, somente com os enunciados descritivos, isto \u00E9, aqueles que descrevem estados de coisas no mundo. S\u00E3o estes enunciados que Frege, Russell, os pensadores do C\u00EDrculo de Viena e outros estudaram exaustivamente, at\u00E9 o segundo trabalho principal de Wittgenstein demonstrar que a linguagem n\u00E3o se limita a estes enunciados e nem pode ser reduzida ao pr\u00F3prio c\u00F3digo ling\u00FC\u00EDstico; antes, a linguagem tamb\u00E9m depende fortemente de conven\u00E7\u00F5es sociais de v\u00E1rias ordens. Este trabalho de Wittgenstein lan\u00E7ou a no\u00E7\u00E3o de \u201Cjogos de linguagem\u201D, que s\u00E3o as configura\u00E7\u00F5es necess\u00E1rias para que um enunciado seja interpretado da maneira pela qual o seu enunciador pretende que ele seja. Este \u201Csegundo\u201D Wittgenstein, apesar de carecer sobremaneira de uma sistematiza\u00E7\u00E3o, tem, no entanto, como grande m\u00E9rito abrir estas quest\u00F5es para que outros fil\u00F3sofos as tratassem de uma maneira mais sistematizada e coesa, passando agora o sentido de um enunciado ser mais relacionado do que nunca com o uso que se faz dele em uma determinada situa\u00E7\u00E3o. Austin trabalhou nesta perspectiva e suas teses se encontram, principalmente, nos textos Other Minds, Word and Deads e How to do Things with Words (publicado postumamente em 1962) e elas versam sobre os usos da linguagem, principalmente sobre a interpreta\u00E7\u00E3o de quest\u00F5es, exclama\u00E7\u00F5es, comandos, ou seja, sobre enunciados que n\u00E3o s\u00E3o unicamente descritivos."@pt , "\u8A00\u8A9E\u884C\u70BA\uFF08\u3052\u3093\u3054\u3053\u3046\u3044\u3001\u82F1: Speech act\uFF09\u306F\u3001\u8A00\u8A9E\u5B66\u304A\u3088\u3073\u8A00\u8A9E\u54F2\u5B66\u306B\u304A\u3051\u308B\u5C02\u9580\u7528\u8A9E\u3067\u3042\u308B\u3002\u300C\u8A00\u8A9E\u884C\u70BA\u300D\u306E\u6B63\u78BA\u306A\u610F\u5473\u306F\u3044\u304F\u3064\u304B\u3042\u308B\u3002"@ja , "Die Sprechakttheorie, auch Sprechhandlungstheorie, ist die philosophische Auffassung, dass mit sprachlichen \u00C4u\u00DFerungen nicht nur Sachverhalte beschrieben und Behauptungen aufgestellt, sondern dar\u00FCber hinaus Handlungen (Akte) vollzogen werden, die f\u00FCr sich genommen bereits eine \u00C4nderung des Zustands der Welt zur Folge haben. Sie behauptet, dass zum Beispiel eine Anordnung (Befehl, gerichtliche Verf\u00FCgung), Namensgebung einer Person oder Sache (Taufe, Benennung), die Selbstverpflichtung, etwas zu tun (Versprechen), der Hinweis auf eine Gefahr (Warnung) oder eine seelisch verletzende Aussage (Beleidigung) ebenso eine Ver\u00E4nderung der Realit\u00E4t sind wie etwa das Zerst\u00F6ren einer Vase. Die Sprechakttheorie untersucht das Wesen sprachlicher Handlungen, ihre Klassifikation und ihre Erkl\u00E4rung. Zu den wichtigsten Vertretern z\u00E4hlen John Langshaw Austin und John Searle."@de , "La teoria degli atti linguistici si basa sul presupposto che con un enunciato non si possa solo descrivere il contenuto o sostenerne la veridicit\u00E0, ma che la maggior parte degli enunciati servano a compiere delle vere e proprie azioni in ambito comunicativo, per esercitare un particolare influsso sul mondo circostante. L'anno di nascita della teoria degli atti linguistici nella filosofia analitica anglosassone pu\u00F2 essere considerato il 1955, in cui John Langshaw Austin tenne una lezione all\u00B4universit\u00E0 di Harvard dal titolo How To Do Things With Words, che tuttavia fu pubblicata postuma nel 1962. Il vero responsabile della divulgazione della teoria degli atti linguistici \u00E8 stato John Searle, che con il suo libro Speech acts del 1969 sistematizza in maniera pi\u00F9 efficace sotto alcuni aspetti il pensiero di Austin, anche se modificandolo parzialmente. Tuttavia, l'opera del fenomenologo Adolf Reinach Die apriorischen Grundlagen des b\u00FCrgerlichen Rechtes gi\u00E0 diede un trattamento sistematico degli atti sociali, inclusi gli atti linguistici, quasi 50 anni prima di John Austin. Il lavoro di Reinach si bas\u00F2 principalmente sulle analisi del significato fatte da Edmund Husserl nelle \"Ricerche Logiche\", ma anche sulle critiche di Johannes Daubert su esse. Inoltre il suo collega ed amico Alexander Pf\u00E4nder allo stesso tempo stava anche facendo ricerche su ordini, promesse e simili. A causa della morte prematura di Reinach e delle due guerre mondiali, la sua teoria non arriv\u00F2 ad ottenere il livello di fama e diffusione che la filosofia del linguaggio anglosassone gode oggigiorno. Un atto linguistico consta di tre parti: Locuzione (struttura ed enunciato) Illocuzione (obiettivo, intenzione comunicativa) Perlocuzione (effetto dell'atto linguistico sull'interlocutore) Ad esempio: con l'enunciato \u00E8 tardi, ad una sola locuzione possono corrispondere diverse illocuzioni, ad esempio: La semplice intenzione di constatare qualcosa a titolo di informazione L'intenzione di invitare qualcuno a sbrigarsi L'intenzione di invitare qualcuno a non sforzarsi pi\u00F9. L'intenzione di comunicare che \u00E8 giunto il momento di congedarsi. L'effetto dell'atto linguistico pu\u00F2 a sua volta essere diverso a seconda del contesto (risposta o meno da parte dell'interlocutore, azione non verbale o meno sempre da parte di chi ascolta, magari con suo dispiacere o con sua approvazione) Gli atti linguistici (in riferimento alla parte illocutiva, dunque in base alle varie funzioni comunicative) possono essere suddivisi secondo John Rogers Searle in cinque classi. Un atto linguistico pu\u00F2 essere diretto o indiretto. In un atto linguistico indiretto non si dice direttamente ci\u00F2 che si intende dire. Cos\u00EC il parlante formula una domanda anche se intende ottenere una performance."@it , "Puhetoimitus eli puheakti on kielitieteen ja kielifilosofian k\u00E4site. Puhetoimitus tarkoittaa lausumaa, joka ei totea asiantiloja vaan muuttaa niit\u00E4. Puhetoimituksia tutkii kielitieteellinen pragmatiikka."@fi , "Akt mowy (od \u0142ac. actus \u2013 czyn, ang. speech act) - wypowiedzenie skierowane przez nadawc\u0119 do odbiorcy, kt\u00F3rego celem jest przekazanie komunikatu za pomoc\u0105 systemu znak\u00F3w j\u0119zykowych. Akt mowy dzieli si\u0119 na dwie fazy: m\u00F3wienie \u2013 faza podstawowa i zrozumienie s\u0142\u00F3w osoby m\u00F3wi\u0105cej \u2013 faza wykonana jest przez odbiorc\u0119. Akty mowy zacz\u0105\u0142 bada\u0107 brytyjski j\u0119zykoznawca i filozof j\u0119zyka John Langshaw Austin (fundamentalna praca pt. How to Do Things with Words, 1962 r. ) - w\u015Br\u00F3d zda\u0144 j\u0119zyka naturalnego wyodr\u0119bni\u0142 on takie, kt\u00F3rych nie da si\u0119 oceni\u0107 pod wzgl\u0119dem prawdziwo\u015Bci, a jedynie skuteczno\u015Bci (fortunno\u015Bci). S\u0105 to tak zwane performatywy (teoria performatyw\u00F3w). Ten prosty podzia\u0142 zast\u0105pi\u0142 nast\u0119pnie Austin bardziej rozwini\u0119t\u0105 klasyfikacj\u0105 - wyodr\u0119bni\u0142 trzy potencjalne aspekty akt\u00F3w mowy: lokucyjny (tworzenie i artyku\u0142owanie wypowiedzi), illokucyjny (intencjonalno\u015B\u0107 wypowiedzi), obecny np. w obietnicach, ostrze\u017Ceniach, pro\u015Bbach, perlokucyjny (dodatkowe, wt\u00F3rne oddzia\u0142ywanie na odbiorc\u0119), obecny wtedy, gdy wypowied\u017A wywo\u0142uje u odbiorcy jaki\u015B efekt (reakcja emocjonalna, wykonanie pewnej czynno\u015Bci). Teoria akt\u00F3w mowy opiera si\u0119 na spostrze\u017Ceniu, i\u017C przy pomocy j\u0119zyka mo\u017Cna nie tylko przekazywa\u0107 informacje, ale i tworzy\u0107 fakty spo\u0142eczne. W szczeg\u00F3lno\u015Bci istnieje kategoria wypowiedzi, kt\u00F3re nie opisuj\u0105 w og\u00F3le \u015Bwiata, ale tworz\u0105 go i w zwi\u0105zku z tym nie mog\u0105 podlega\u0107 ocenie prawdziwo\u015Bciowej klasycznej logiki. Dotyczy to na przyk\u0142ad deklaracji w rodzaju \"Og\u0142aszam zebranie za zamkni\u0119te\". Teoria ta stawia sobie za cel wszechstronn\u0105 analiz\u0119 akt\u00F3w mowy oraz ich typologi\u0119. Klasyfikacj\u0119 akt\u00F3w mowy, zaw\u0119\u017Caj\u0105c poj\u0119cie do tzw. \"genr\u00F3w mowy\", przeprowadzi\u0142a Anna Wierzbicka. John Searle, ucze\u0144 J. L. Austina, wyr\u00F3\u017Cni\u0142 : akty bezpo\u015Brednie - intencja m\u00F3wi\u0105cego odczytywana jest niezale\u017Cnie od sytuacji, np. Podaj mi szklank\u0119 wody. akty po\u015Brednie \u2013 tekst aktu nale\u017Cy odczytywa\u0107 kontekstowo, w r\u00F3\u017Cnych sytuacjach tekst mo\u017Ce mie\u0107 r\u00F3\u017Cne znaczenie, np. okrzyk Och! mo\u017Ce by\u0107 w zale\u017Cno\u015Bci od zwi\u0105zanych z jego wypowiedzeniem okoliczno\u015Bci zwi\u0105zany z rado\u015Bci\u0105, b\u00F3lem lub strachem. Badaniem problemu w\u0142a\u015Bciwego rozumienia akt\u00F3w po\u015Brednich, jak r\u00F3wnie\u017C teks\u00F3w, kt\u00F3rych nie nale\u017Cy odczytywa\u0107 wprost, zajmuje si\u0119 lingwistyka tekstu. Wed\u0142ug Searle\u2019a mo\u017Cna wyr\u00F3\u017Cni\u0107 pi\u0119\u0107 typ\u00F3w akt\u00F3w mowy: asercje \u2013 ich celem jest przedstawienie s\u0105d\u00F3w, np. w\u0105tpienie, podziw, przeczenie itp. Przyk\u0142ady: Nie s\u0105dz\u0119, aby\u015B tak wiele zarabia\u0142. Bardzo mi si\u0119 podoba to mieszkanie. akty dyrektywne \u2013 ich celem jest wywarcie nacisku na odbiorc\u0119 i wp\u0142yni\u0119cie na jego zachowanie, np. rozkazy, pro\u015Bby, pytania. Przyk\u0142ady: Natychmiast przyjd\u017A do domu! Prosz\u0119 Pa\u0144stwa o zapi\u0119cie pas\u00F3w. akty komisywne \u2013 ich celem jest podj\u0119cie dzia\u0142ania albo zobowi\u0105zanie, np. obietnice. Przyk\u0142ady: B\u0119d\u0119 codziennie zmywa\u0107 naczynia. Obiecuj\u0119 wi\u0119cej nie krzycze\u0107. akty ekspresywne \u2013 ich celem jest wyra\u017Cenie w\u0142asnych stan\u00F3w emocjonalnych, postaw np. gratulacje, kondolencje. Przyk\u0142ady: Och, tak bardzo mi przykro. To cudownie! akty performatywne \u2013 ich celem jest stworzenie nowego stanu rzeczy. Przyk\u0142ady: Nadaj\u0119 ci imi\u0119 Tomasz. Rozwini\u0119ciem teorii akt\u00F3w mowy jest teoria implikatur konwersacyjnych Paula Grice'a."@pl , "En talehandling kan best beskrives som \"n\u00E5r vi sier noe, gj\u00F8r vi noe\", slik som n\u00E5r en prest sier jeg erkl\u00E6rer dere herved for rette ektefolk \u00E5 v\u00E6re eller som en handling utf\u00F8rt ved hjelp av spr\u00E5ket, for eksempel \u00E5 beskrive noe (det sn\u00F8r), stille et sp\u00F8rsm\u00E5l (sn\u00F8r det?), be om noe eller gi en ordre (kan du sende saltet?, slipp v\u00E5penet, ellers skyter jeg deg) eller \u00E5 gi et l\u00F8fte (Jeg lover \u00E5 gi det tilbake). Andre vanlige eksempler p\u00E5 talehandlinger er \u00E5 hilse, \u00E5 unnskylde (seg) eller \u00E5 forn\u00E6rme (noen). I store deler av lingvistikkens og spr\u00E5kfilosofiens historie har spr\u00E5k prim\u00E6rt blitt sett p\u00E5 som en m\u00E5te \u00E5 bekrefte fakta, og det har v\u00E6rt tendenser til \u00E5 ignorere de andre bruksm\u00E5tene spr\u00E5ket har. Men arbeidet til J. L. Austin f\u00F8rte til at filosofer begynte \u00E5 bli mer oppmerksomme p\u00E5 hvordan spr\u00E5ket brukes i dagligdagse aktiviteter. Hans student John Searle videreutviklet denne tiln\u00E6rmingen. Det f\u00F8rste systematiske arbeidet med talehandlinger ble gjort lenge f\u00F8r, av fenomenologen Adolf Reinach i 1913. Austin skiller mellom illokusjon\u00E6re og perlokusjon\u00E6re talehandlinger. En interessant type talehandling er performativer, alts\u00E5 uttrykk som for eksempel Jeg utnevner Jon til statsminister, Jeg d\u00F8mmer deg til ti \u00E5rs fengsel eller Jeg lover \u00E5 betale det tilbake. I disse uttrykkene blir handlingen som setningen beskriver (utnevnelse, dom og l\u00F8fte) utf\u00F8rt ved setningen selv; talehandlingen er den handlingen setningen uttf\u00F8rer. Som en kontrast til dette har vi perlokusjon\u00E6re handlinger som for\u00E5rsaker handlinger som ikke er de samme som uttalelsen, Studiet av talehandlinger utgj\u00F8r en del av pragmatikk, som igjen er en del av lingvistikken. I filosofi, s\u00E6rlig i etikk og juridisk filosofi, blir talehandlingsteori relatert til studiet av normer."@no ; rdfs:comment "Speech act is a technical term in linguistics and the philosophy of language. Precise conceptions vary."@en , "\u0158e\u010Dov\u00FD akt nebo tak\u00E9 mluvn\u00ED akt je minim\u00E1ln\u00ED pragmatick\u00E1 neboli iloku\u010Dn\u00ED jednotka, na ni\u017E m\u016F\u017Eeme rozlo\u017Eit \u0159e\u010Dov\u00E9 jedn\u00E1n\u00ED. Pozv\u00E1n\u00ED na ve\u010De\u0159i je p\u0159\u00EDklad \u0159e\u010Dov\u00E9ho aktu. Tento akt lze vykonat vysloven\u00EDm r\u016Fzn\u011B strukturovan\u00FDch \u00FApln\u00FDch \u010Di ne\u00FApln\u00FDch v\u011Bt. Pro anal\u00FDzu rozhovoru je d\u016Fle\u017Eit\u011Bj\u0161\u00ED ne\u017E p\u0159esn\u00E9 zn\u011Bn\u00ED v\u00FDpov\u011Bdi jej\u00ED smysl jako krok \u010Di tah v taktice mezilidsk\u00E9 komunikace."@cs , "Puhetoimitus eli puheakti on kielitieteen ja kielifilosofian k\u00E4site. Puhetoimitus tarkoittaa lausumaa, joka ei totea asiantiloja vaan muuttaa niit\u00E4. Puhetoimituksia tutkii kielitieteellinen pragmatiikka."@fi , "Die Sprechakttheorie, auch Sprechhandlungstheorie, ist die philosophische Auffassung, dass mit sprachlichen \u00C4u\u00DFerungen nicht nur Sachverhalte beschrieben und Behauptungen aufgestellt, sondern dar\u00FCber hinaus Handlungen (Akte) vollzogen werden, die f\u00FCr sich genommen bereits eine \u00C4nderung des Zustands der Welt zur Folge haben."@de , "En talehandling kan best beskrives som \"n\u00E5r vi sier noe, gj\u00F8r vi noe\", slik som n\u00E5r en prest sier jeg erkl\u00E6rer dere herved for rette ektefolk \u00E5 v\u00E6re eller som en handling utf\u00F8rt ved hjelp av spr\u00E5ket, for eksempel \u00E5 beskrive noe (det sn\u00F8r), stille et sp\u00F8rsm\u00E5l (sn\u00F8r det?), be om noe eller gi en ordre (kan du sende saltet?, slipp v\u00E5penet, ellers skyter jeg deg) eller \u00E5 gi et l\u00F8fte (Jeg lover \u00E5 gi det tilbake)."@no , "A besz\u00E9daktus-elm\u00E9let szerint a nyelvhaszn\u00E1lat nem egyszer\u0171en a cselekv\u00E9s ir\u00E1ny\u00EDt\u00F3ja, hanem maga a cselekv\u00E9s is."@hu , "\u8A00\u8A9E\u884C\u70BA\uFF08\u3052\u3093\u3054\u3053\u3046\u3044\u3001\u82F1: Speech act\uFF09\u306F\u3001\u8A00\u8A9E\u5B66\u304A\u3088\u3073\u8A00\u8A9E\u54F2\u5B66\u306B\u304A\u3051\u308B\u5C02\u9580\u7528\u8A9E\u3067\u3042\u308B\u3002\u300C\u8A00\u8A9E\u884C\u70BA\u300D\u306E\u6B63\u78BA\u306A\u610F\u5473\u306F\u3044\u304F\u3064\u304B\u3042\u308B\u3002"@ja , "La teoria degli atti linguistici si basa sul presupposto che con un enunciato non si possa solo descrivere il contenuto o sostenerne la veridicit\u00E0, ma che la maggior parte degli enunciati servano a compiere delle vere e proprie azioni in ambito comunicativo, per esercitare un particolare influsso sul mondo circostante."@it , "Un acte de langage est un moyen mis en \u0153uvre par un locuteur pour agir sur son environnement par ses mots : il cherche \u00E0 informer, inciter, demander, convaincre, etc. son ou ses interlocuteurs par ce moyen. L'acte de langage d\u00E9signe donc aussi l'objectif du locuteur au moment o\u00F9 il formule son propos."@fr , "Een taalhandeling of taaldaad is een handeling die plaatsvindt omdat men iets zegt met een zeker doel voor ogen. Een taalhandeling is een bepaald soort Intentionele handeling waarover John Searle spreekt in zijn boek Intentionality. Een taalhandeling is mede gebaseerd op het co\u00F6peratief principe. Het tegenovergestelde van een taalhandeling is phatische communicatie. Hierbij heeft de taal geen semantische maar een sociale betekenis. Het praten op zich is dan vaak de enige boodschap."@nl , "\u0420\u0435\u0447\u0435\u0432\u043E\u0439 \u0430\u043A\u0442\u00A0\u2014 \u043E\u0442\u0434\u0435\u043B\u044C\u043D\u044B\u0439 \u0430\u043A\u0442 \u0440\u0435\u0447\u0438, \u0432 \u043D\u043E\u0440\u043C\u0430\u043B\u044C\u043D\u044B\u0445 \u0441\u043B\u0443\u0447\u0430\u044F\u0445 \u043F\u0440\u0435\u0434\u0441\u0442\u0430\u0432\u043B\u044F\u0435\u0442 \u0441\u043E\u0431\u043E\u0439 \u0434\u0432\u0443\u0441\u0442\u043E\u0440\u043E\u043D\u043D\u0438\u0439 \u043F\u0440\u043E\u0446\u0435\u0441\u0441 \u043F\u043E\u0440\u043E\u0436\u0434\u0435\u043D\u0438\u044F \u0442\u0435\u043A\u0441\u0442\u0430, \u043E\u0445\u0432\u0430\u0442\u044B\u0432\u0430\u044E\u0449\u0438\u0439 \u0433\u043E\u0432\u043E\u0440\u0435\u043D\u0438\u0435 \u0438 \u043F\u0440\u043E\u0442\u0435\u043A\u0430\u044E\u0449\u0438\u0435 \u043F\u0430\u0440\u0430\u043B\u043B\u0435\u043B\u044C\u043D\u043E \u0438 \u043E\u0434\u043D\u043E\u0432\u0440\u0435\u043C\u0435\u043D\u043D\u043E \u0441\u043B\u0443\u0445\u043E\u0432\u043E\u0435 \u0432\u043E\u0441\u043F\u0440\u0438\u044F\u0442\u0438\u0435 \u0438 \u043F\u043E\u043D\u0438\u043C\u0430\u043D\u0438\u0435 \u0443\u0441\u043B\u044B\u0448\u0430\u043D\u043D\u043E\u0433\u043E."@ru , "\u8A00\u8A9E\u884C\u70BA\u7406\u8AD6\u662F\u7531\u82F1\u570B\u54F2\u5B78\u5BB6\u5967\u65AF\u4E01(Austin, J.L."@zh , "La teor\u00EDa de los actos de habla, tal y como la formul\u00F3 el fil\u00F3sofo del lenguaje J. L. Austin es una de las consecuencias de la filosof\u00EDa del lenguaje peculiar. Aparece formulada en su obra p\u00F3stuma C\u00F3mo hacer cosas con palabras (How to Do Things with Words). Dicha teor\u00EDa es el arranque de uno de los enfoques de la pragm\u00E1tica m\u00E1s populares, ampliado por John Searle."@es , "Akt mowy (od \u0142ac. actus \u2013 czyn, ang. speech act) - wypowiedzenie skierowane przez nadawc\u0119 do odbiorcy, kt\u00F3rego celem jest przekazanie komunikatu za pomoc\u0105 systemu znak\u00F3w j\u0119zykowych. Akt mowy dzieli si\u0119 na dwie fazy: m\u00F3wienie \u2013 faza podstawowa i zrozumienie s\u0142\u00F3w osoby m\u00F3wi\u0105cej \u2013 faza wykonana jest przez odbiorc\u0119. Akty mowy zacz\u0105\u0142 bada\u0107 brytyjski j\u0119zykoznawca i filozof j\u0119zyka John Langshaw Austin (fundamentalna praca pt. How to Do Things with Words, 1962 r."@pl , "Talakt eller talhandling \u00E4r en viktig term inom b\u00E5de spr\u00E5kfilosofi och vardagsspr\u00E5ksfilosofi. Generellt \u00E4r det kommunkation som avses, som p\u00E5st\u00E5enden och f\u00F6rfr\u00E5gningar. Men vissa talakter har ocks\u00E5 en institutionaliserande form, eller om man s\u00E5 vill en illokution\u00E4r dimension, som l\u00F6ften och hot; sj\u00E4lva talakten utg\u00F6r handlingen."@sv , "A teoria dos atos de fala teve seu in\u00EDcio com os trabalhos do fil\u00F3sofo ingl\u00EAs John Langshaw Austin e foi levada adiante por John Roger Searle (1932-) e, de certa maneira, por Jacques Derrida."@pt . @prefix skos: . @prefix ns10: . dbpedia:Speech_act skos:subject ns10:Discourse_analysis , ns10:Philosophy_of_language , ns10:Pragmatics , ns10:Oral_communication . @prefix ns11: . dbpedia:Speech_act dbpprop:hasPhotoCollection ns11:Speech_act . dbpedia:John_Searle dbpprop:notableIdeas dbpedia:Speech_act . dbpedia:Act_speech dbpprop:redirect dbpedia:Speech_act . dbpedia:Speech_act_theory dbpprop:redirect dbpedia:Speech_act . dbpedia:Speech-act dbpprop:redirect dbpedia:Speech_act . dbpedia:Speech-act_theory dbpprop:redirect dbpedia:Speech_act . dbpedia:Speech-acts dbpprop:redirect dbpedia:Speech_act . dbpedia:Speech_Act dbpprop:redirect dbpedia:Speech_act . dbpedia:Speech_Acts_Theory dbpprop:redirect dbpedia:Speech_act . dbpedia:Speech_acts dbpprop:redirect dbpedia:Speech_act . dbpedia:Speechact dbpprop:redirect dbpedia:Speech_act .