Glitkalkulilo (aŭ kalkulbastono) estas meĥanika kalkulilo, havanta minimume du skalojn kiujn oni povas movi relative unu je la alia, kaj glitigeblan indikilon. (Preskaŭ ĉiuj glitkalkuliloj havas ne nur du skalojn sed multajn.) Oni uzas glitkalkulilon plejparte por multipliki kaj dividi nombrojn; oni ankaŭ povas uzi ĝin por kalkuli radikojn, logaritmojn, kaj trigonometriajn funkciojn. Ĝenerale oni ne per ĝi adicias aŭ subtrahas nombrojn, sed per iuj glitkalkuliloj oni ja povas fari tiujn operaciojn. Antaŭ la tempo de la elektronika kalkulilo, la glitkalkulilo estis la plej uzata ilo de sciencistoj kaj inĝenieroj; sed, ĉirkaŭ 1970, tiuj homoj plejparte akiris pli fortajn kaj forlasis iliajn glitkalkulilojn.
Il regolo calcolatore è un tipo di calcolatore meccanico analogico manuale usato prevalentemente tra il XVII secolo e il XX secolo. Come altri calcolatori meccanici del passato, il regolo calcolatore è diventato rapidamente obsoleto con la diffusione massiva delle calcolatrici elettroniche iniziata nella seconda metà degli anni Settanta del secolo scorso.
Rekenliniaal
Glitkalkulilo
La regla de cálculo es un instrumento de cálculo que actúa como una computadora analógica. Dispone de varias escalas numéricas móviles que facilitan la rápida y cómoda realización de operaciones aritméticas complejas, como puedan ser multiplicaciones, divisiones, etc. Sus escalas se han modificado con el objeto de ser adaptadas a campos de uso concretos, como puede ser la ingeniería civil, electrónica, construcción, aeronáutica y aeroespacial, financiero, etc. La escala más habitual ronda los 25 cm de longitud (10 pulgadas) que alcanza una precisión de tres cifras significativas, existiendo versiones "de bolsillo" con precisiones menores que alcanzan aproximadamente los 10 cm. Su evolución histórica tuvo un momento álgido que coincide con el advenimiento, a principios del último tercio del siglo XX, de las primeras calculadoras electrónicas y de los primitivos ordenadores personales. Desde mediados del siglo XIX hasta su declive el último tercio del siglo XX su empleo era más o menos generalizado en áreas de ingeniería, administración y artesanía preindustrial. En las primeras décadas del siglo XX su uso era tan generalizado que no existía ingeniero que no poseyese acceso a alguna regla de cálculo. Existieron varias compañías a lo largo del mundo que proporcionaban modelos diversos. Los modelos más antiguos se realizaban en escalas grabadas en madera, latón, hueso, y posteriormente se fue introduciendo el plástico. En los años setenta fue desapareciendo gradualmente su uso, hasta que en las últimas décadas del siglo XX apenas existían generaciones de ingenieros que las empleasen. Su uso ha quedado relegado a museos, organizaciones de amigos, y a aplicaciones concretas dentro de la enseñanza básica de las matemáticas.
En räknesticka är ett mekaniskt räkneredskap för numeriska beräkningar, som var vanlig innan miniräknare fanns. Vanliga räknestickor gav tre till fyra signifikanta siffror. Räknestickan är ett linjalliknande verktyg med en mittendel som kan skjutas i sidled och en genomskinlig markör för användning av skalor som inte ligger invid varandra. Huvuddelen och mittendelen är försedda logaritmiska skalor vilket gör att man genom att flytta mittendelen kan multiplicera och dividera tal. På så sätt utnyttjar en räknesticka det faktum att summan av logaritmerna av två tal är lika med logaritmen av produkten av talen. På många räknestickor finns även andra skalor för beräkning av till exempel trigonometriska funktioner. Det fanns också räknestickor för mycket specialiserade uppgifter, såsom kryptogra
算尺，也称计算尺、对数计算尺或滑尺（英語：Slide rule），是一种模擬計算機，通常由三个互相锁定的有刻度的长条和一个滑动窗口（称为游标）组成。在1970年代之前广泛使用于对数计算，之后被电子计算器所取代，成为过时技术。
計算尺（けいさんじゃく）とは対数の原理を利用したアナログ式の計算用具である。棒状や円盤状のものがある。 ほとんどのものが乗除算および三角関数、対数、平方根、立方根などの計算用に用いられる。加減算を行えるものは非常に稀である。そろばんのようなデジタル（離散的）な計算機と異なり、計算尺で得られる値は概数である。目盛りの読み方によって桁の多い数や、小数点のある数の計算も可能で、物理定数などは記印されているものも多い。 特定の目的の計算に特化した計算尺も数多く作られている。航空エンジニア向けの航空機の燃料計算、家電セールスマン向けの電球の寿命計算、写真撮影用の計算尺式露出計、操縦士・航空士が航法計算に用いる「フライトコンピューター」など、さまざまな分野で特化型の計算尺が作られ、現在も様々な計算尺が製造されている。 1970年代頃まで理工学系設計計算や測量などの用途に利用されていたが、1972年に世界初の「ポケットに入る関数電卓」HP-35の登場で市場が徐々になくなり、1980年頃には多くのメーカーで生産が中止された。かつては無線や電気関係の資格試験において持ち込みが認められていたが、2000年代前半ごろから禁止されるようになった。
La règle à calcul (ou règle à calculer) est un instrument mécanique qui permet le calcul analogique et sert à effectuer facilement des opérations arithmétiques de multiplication et de division par simple déplacement longitudinal d’un coulisseau gradué. Elle utilise pour cela la propriété des fonctions logarithmes qui transforment un produit en somme et une division en différence. Elle permet également la réalisation d'opérations plus complexes, telles que la détermination de racines carrées ou cubiques et tous les calculs trigonométriques courants. Du XVIIe siècle jusqu'à l'apparition des premières calculatrices électroniques portables dans le dernier quart du XXe siècle, les règles à calcul sont largement utilisées par les étudiants, les scientifiques et les ingénieurs pour les calculs approchés. Simples de conception et de fabrication, bon marché, elles sont faciles d'utilisation et apportent une précision suffisante aux calculs triviaux (typiquement 3 chiffres significatifs) pourvu qu'on leur consacre le soin et la rigueur d'utilisation nécessaires. Aujourd'hui, devenues obsolètes, seules des règles à calcul circulaires restent parfois utilisées pour la navigation aérienne, ainsi que celles présentes sur les cadrans à lunette tournante de certaines montres.
Régua de cálculo
Rechenschieber
Logaritmické pravítko je mechanická pomůcka dříve využívaná v matematice pro snadné násobení a dělení čísel (převodem na sčítání a odčítání logaritmů), která se používala až do 70. let minulého století pro výpočty ve školách a v technických oborech před příchodem kalkulačky. Výpočty byly pro větší čísla jen přibližné (operandy byly zaokrouhlovány), takže výsledek dosahoval jen jisté míry přesnosti.
The slide rule is a mechanical analog computer which is used primarily for multiplication and division, and for functions such as exponents, roots, logarithms, and trigonometry. It is not typically designed for addition or subtraction, which is usually performed using other methods. Maximum accuracy for standard linear slide rules is about three decimal significant digits, while scientific notation is used to keep track of the order of magnitude of results.
Regolo calcolatore
Логарифмі́чна лінійка — аналоговий , що дозволяє виконувати кілька математичних операцій, основними з яких є множення і ділення чисел. Найпростіша логарифмічна лінійка складається з двох шкал у логарифмічному масштабі, що здатні пересуватися одна відносно одної. Складніші лінійки містять додаткові шкали і прозорий повзунок з кількома поділками. На зворотній стороні лінійки можуть міститися різні довідкові матеріали. За допомогою додаткових шкал можна здійснювати піднесення до степеня (частіше всього до квадрата й куба), обчислення логарифмів, тригонометричних функцій та обернених операцій (добування квадратних і кубічних коренів, обчислення експоненти та обернених тригонометричних функцій), перетворення величин між різними системами (наприклад, кіловатів на кінські сили чи навпаки) та деякі інші операції.
La regla de cálculo es un instrumento de cálculo que actúa como una computadora analógica. Dispone de varias escalas numéricas móviles que facilitan la rápida y cómoda realización de operaciones aritméticas complejas, como puedan ser multiplicaciones, divisiones, etc. Sus escalas se han modificado con el objeto de ser adaptadas a campos de uso concretos, como puede ser la ingeniería civil, electrónica, construcción, aeronáutica y aeroespacial, financiero, etc. La escala más habitual ronda los 25 cm de longitud (10 pulgadas) que alcanza una precisión de tres cifras significativas, existiendo versiones "de bolsillo" con precisiones menores que alcanzan aproximadamente los 10 cm. Su evolución histórica tuvo un momento álgido que coincide con el advenimiento, a principios del último tercio del
Regla de cálculo
Логарифмічна лінійка
Slide rule
Suwak logarytmiczny
El regle de càlcul és un calculador analògic mecànic. el regle de càlcul s'utilitza principalment per multiplicar i dividir, i també per a funcions "científiques" com les arrels, els logaritmes i la trigonometria, però no s'utilitza gaire per a la suma i la resta. Hi ha una gran varietat d'estils de regles de càlcul i generalment són circulars amb un conjunt estandarditzat de marques (escales) essencials per a fer els càlculs matemàtics. els regles de càlcul fabricades per a camps especialitzats com l'aviació o les finances tenen escales addicionals que ajuden en els càlculs més habituals en aquest camp. William Oughtred, Edmund Gunter i Amédée Mannheim, entre altres, van desenvolupar els regles de càlcul basant-se en el treball sobre logaritmes fet cap al 1600 per John Napier. Abans que sortís la calculadora de butxaca, el regle de càlcul era l'eina de càlcul matemàtic més usat en ciència i enginyeria. Entre els anys 1950 i 1960 la utilització dels regles de càlcul va continuar tot i la gradual introducció dels aparells de càlcul digitals; però cap al 1974 la calculadora científica electrònica va fer que el regle esdevingués obsolet i la majoria de subministradors van deixar el negoci.
Regle de càlcul
Логарифми́ческая лине́йка, счётная линейка — аналоговое вычислительное устройство, позволяющее выполнять несколько математических операций, в том числе умножение и деление чисел, возведение в степень (чаще всего в квадрат и куб), вычисление квадратных и кубических корней, вычисление логарифмов, потенцирование, вычисление тригонометрических и гиперболических функций и некоторые другие операции. Если разбить вычисление на три действия, то с помощью логарифмической линейки можно возводить числа в любую действительную степень и извлекать корень любой действительной степени.
مسطرة حاسبة
Een rekenliniaal is een analoog wiskundig instrument waarmee men berekeningen kan uitvoeren. Samen met de logaritmetafel en een handboek met de meest voorkomende wiskundige functies, zoals 'de' Abramowitz & Stegun, vormde de rekenliniaal tot circa 1980 (toen goedkope elektronische, digitale rekenmachines op de markt verschenen) het standaard rekengereedschap van technici, natuurkundigen en ingenieurs.
Ein Rechenschieber oder Rechenstab ist ein analoges Rechenhilfsmittel (auch Analogrechner genannt) zur mechanisch-grafischen Durchführung von Grundrechenarten, vorzugsweise der Multiplikation und Division. Je nach Ausführung können auch komplexere Rechenoperationen (unter anderem Wurzel, Quadrat, Logarithmus und trigonometrische Funktionen oder parametrisierte Umrechnungen) ausgeführt werden. Das Prinzip eines Rechenschiebers besteht in der grafischen Addition oder Subtraktion von Strecken, die sich als logarithmische Skalen auf dem festen und dem beweglichen Teil des Rechenschiebers befinden.
Logaritmické pravítko
المسطرة الحاسبة هي آلة حاسبة تماثلية تتكون من مسطرتين، أو أكثر، مدرجتين، تنزلقان على نفس المستوى، وتسمح بالقيام بعمليات حسابية متعددة مثل الضرب والقسمة وحساب الجذور وحساب المثلثات واللوغريتمات. اخترع المسطرة الحاسبة الرياضي الإنجليزي ويليام أوتريد، في سنة 1630، وبقيت مستعملة بشكل واسع حتى بداية سبعينات القرن الماضي.
En räknesticka är ett mekaniskt räkneredskap för numeriska beräkningar, som var vanlig innan miniräknare fanns. Vanliga räknestickor gav tre till fyra signifikanta siffror. Räknestickan är ett linjalliknande verktyg med en mittendel som kan skjutas i sidled och en genomskinlig markör för användning av skalor som inte ligger invid varandra. Huvuddelen och mittendelen är försedda logaritmiska skalor vilket gör att man genom att flytta mittendelen kan multiplicera och dividera tal. På så sätt utnyttjar en räknesticka det faktum att summan av logaritmerna av två tal är lika med logaritmen av produkten av talen. På många räknestickor finns även andra skalor för beräkning av till exempel trigonometriska funktioner. Det fanns också räknestickor för mycket specialiserade uppgifter, såsom kryptografi eller typografi. Som räknestickans uppfinnare räknas den engelske matematikern William Oughtred, som 1622 kombinerade två skalor med John Napiers logaritmer för att direkt utföra multiplikation och division. Omkring 1850 lanserade Amédée Mannheim en förbättrad variant.
計算尺
Règle à calcul
Een rekenliniaal is een analoog wiskundig instrument waarmee men berekeningen kan uitvoeren. Samen met de logaritmetafel en een handboek met de meest voorkomende wiskundige functies, zoals 'de' Abramowitz & Stegun, vormde de rekenliniaal tot circa 1980 (toen goedkope elektronische, digitale rekenmachines op de markt verschenen) het standaard rekengereedschap van technici, natuurkundigen en ingenieurs. De nauwkeurigheid wordt bepaald door het kleinste van de schaal af te lezen verschil, de 'werking' van het materiaal van de liniaal (t.g.v. luchtvochtigheid, temperatuur, e.d.) en de nauwkeurigheid van de opdruk ervan. De eenvoudigste rekenliniaal bestaat uit twee ten opzichte van elkaar glijdende schalen. In het vaste deel van de liniaal, het 'lichaam', kan een beweegbaar deel, de tong (ook schuif genoemd), schuiven. Op het lichaam en op de tong is daarbij dezelfde logaritmische schaalverdeling aangebracht. Dit betekent dat de schalen zo zijn ingedeeld dat de logaritmen van de weergegeven getallen op een lineaire schaal kunnen worden afgebeeld: het lijnstuk tussen de getallen 1 en 2 is even lang als het lijnstuk tussen 2 en 4. Door het logaritmische karakter van de basale schaalverdelingen spreekt men ook wel over een logaritmische liniaal. Bijna altijd zijn er echter meer schalen. Tegenover en op de bovenzijde van de tong staan meestal de identieke logaritmische schalen A en B, die twee decaden beslaan, en op de onderzijde van de tong en daar tegenover de onderling identieke logaritmische schalen C en D, die één decade beslaan. Schalen A en B zijn aangeduid met x2, en schalen C en D met x. Verder is er een doorzichtige schuif, de loper of cursor, met daarop een verticale lijn (de cursorstreep) waardoor men voor een getal op de ene schaal het getal op een andere schaal kan aflezen dat correspondeert met dezelfde horizontale positie (en daardoor ook de tong zodanig kan verschuiven dat die positie op die schaal correspondeert met een gewenst getal), ook al staan de beide schalen niet direct tegenover elkaar. Ook als de beide schalen wel direct tegenover elkaar staan, kan het gebruik van de cursor handig zijn: men kan eerst de cursor plaatsen op de (vaak door interpolatie bepaalde) positie van een getal, en dan de positie van de cursor op de andere schaal aflezen. Een rekenschijf is een cirkelvormige uitvoering van de rekenliniaal. Deze heeft als voordeel dat er geen delen van de tong buiten de liniaal geraken, waardoor er bijvoorbeeld bij gebruik van schaal C en D voor het vermenigvuldigen van een getal met 2 geen aparte standen zijn voor de getallen van 1 tot 5 en de getallen van 5 tot 10.
Mistar hitung adalah komputer analog mekanis. Mistar hitung digunakan terutama untuk perkalian dan pembagian, dan juga untuk fungsi seperti perpangkatan, akar, logaritma dan trigonometri, namun biasanya bukan untuk penambahan atau pengurangan. Meskipun serupa dalam nama dan penampilan dengan penggaris standar, mistar hitung tidak dimaksudkan untuk digunakan untuk mengukur panjang atau menggambar garis lurus.
Ein Rechenschieber oder Rechenstab ist ein analoges Rechenhilfsmittel (auch Analogrechner genannt) zur mechanisch-grafischen Durchführung von Grundrechenarten, vorzugsweise der Multiplikation und Division. Je nach Ausführung können auch komplexere Rechenoperationen (unter anderem Wurzel, Quadrat, Logarithmus und trigonometrische Funktionen oder parametrisierte Umrechnungen) ausgeführt werden. Das Prinzip eines Rechenschiebers besteht in der grafischen Addition oder Subtraktion von Strecken, die sich als logarithmische Skalen auf dem festen und dem beweglichen Teil des Rechenschiebers befinden. Der Rechenschieber ist nicht zu verwechseln mit den Napierschen Rechenstäbchen, die die handschriftliche Multiplikation zweier Zahlen erleichtern. Bis zur weiten Verbreitung des elektrischen Taschenrechners, die in den 1970er Jahren begann, waren Rechenschieber für viele Berechnungen in Technik, Wissenschaft, Studium und Schule in Gebrauch. Rechenschieber waren bis dahin in der Technik, vor allem für Ingenieure, ein unentbehrliches Hilfsmittel. Mit ihnen wurden alle maschinellen, hydraulischen, elektrischen, statischen, verfahrenstechnischen und thermodynamischen Bauteile und Anlagen berechnet und konstruiert.
El regle de càlcul és un calculador analògic mecànic. el regle de càlcul s'utilitza principalment per multiplicar i dividir, i també per a funcions "científiques" com les arrels, els logaritmes i la trigonometria, però no s'utilitza gaire per a la suma i la resta.
Suwak logarytmiczny (suwak rachunkowy) – prosty przyrząd ułatwiający obliczenia, powszechnie używany przez inżynierów do końca lat 80. XX wieku. Wynaleziony w 1632 roku przez Williama Oughtreda, zainspirowany Edmunda Guntera.
Логарифми́ческая лине́йка, счётная линейка — аналоговое вычислительное устройство, позволяющее выполнять несколько математических операций, в том числе умножение и деление чисел, возведение в степень (чаще всего в квадрат и куб), вычисление квадратных и кубических корней, вычисление логарифмов, потенцирование, вычисление тригонометрических и гиперболических функций и некоторые другие операции. Если разбить вычисление на три действия, то с помощью логарифмической линейки можно возводить числа в любую действительную степень и извлекать корень любой действительной степени. До появления карманных калькуляторов этот инструмент служил незаменимым расчётным орудием инженера. Точность расчётов — около 3 значащих цифр. Линейки, выпускавшиеся в СССР, в отличие от линейки на фото, почти всегда имели дополнительную сантиметровую шкалу у скошенного края, как и у обычной линейки. Стандартная линейка имела длину 30 см, что было удобно для геометрических работ с форматом А4. При этом логарифмические шкалы имели длину 25 см, на концах обычно наносились их обозначения. Реже встречались линейки малого размера со шкалами длиной 12,5 см и большого размера — со шкалами длиной 50 см. Выпускались также круговые логарифмические линейки (логарифмические круги), преимущество которых заключалось в их компактности. В начале XX века для вычислений с повышенной (в 10—100 раз) точностью пользовались настольными — механическим устройством, в котором логарифмические шкалы нанесены на образующие цилиндров, один из которых может соосно перемещаться вдоль другого и вращаться вокруг него.
계산자
Mistar hitung
Логарифмическая линейка
계산자 또는 계산척(計算尺)은 기계식 아날로그 컴퓨터이다. 영어로는 슬라이드 룰(slide rule)이라고 하며, 미국에서는 구어적으로 슬립스틱(slipstick)으로 부른다. 계산자는 주로 곱셈과 나눗셈을 위해 사용되며 거듭제곱, 루트, 로그, 삼각법과 같은 함수를 위해서도 사용되지만 더하기나 빼기에 대해서는 일반적으로 쓰이지 않는다. 표준자와 이름과 모습이 비슷하지만 계산자는 길이를 재거나 직선을 그리기 위해 사용되도록 고안되지는 않았다. 계산자는 다양한 스타일로 존재하며 일반적으로 선형 또는 원형의 모습을 보인다.
La règle à calcul (ou règle à calculer) est un instrument mécanique qui permet le calcul analogique et sert à effectuer facilement des opérations arithmétiques de multiplication et de division par simple déplacement longitudinal d’un coulisseau gradué. Elle utilise pour cela la propriété des fonctions logarithmes qui transforment un produit en somme et une division en différence. Elle permet également la réalisation d'opérations plus complexes, telles que la détermination de racines carrées ou cubiques et tous les calculs trigonométriques courants.
The slide rule is a mechanical analog computer which is used primarily for multiplication and division, and for functions such as exponents, roots, logarithms, and trigonometry. It is not typically designed for addition or subtraction, which is usually performed using other methods. Maximum accuracy for standard linear slide rules is about three decimal significant digits, while scientific notation is used to keep track of the order of magnitude of results. Slide rules exist in a diverse range of styles and generally appear in a linear, circular or cylindrical form, with slide rule scales inscribed with standardized graduated markings. Slide rules manufactured for specialized fields such as aviation or finance typically feature additional scales that aid in specialized calculations particular to those fields. The slide rule is closely related to nomograms used for application-specific computations. Though similar in name and appearance to a standard ruler, the slide rule is not meant to be used for measuring length or drawing straight lines. At its simplest, each number to be multiplied is represented by a length on a pair of parallel rulers that can slide past each other. As the rulers each have a logarithmic scale, it is possible to align them to read the sum of the numbers' logarithms, and hence calculate the product of the two numbers. The English mathematician and clergyman Reverend William Oughtred and others developed the slide rule in the 17th century based on the emerging work on logarithms by John Napier. Before the advent of the electronic calculator, it was the most commonly used calculation tool in science and engineering. The slide rule's ease of use, ready availability, and low cost caused its use to continue to grow through the 1950s and 1960s, even as electronic computers were being gradually introduced. The introduction of the handheld electronic scientific calculator around 1974 made slide rules largely obsolete, and most suppliers left the business.
Räknesticka
A régua de cálculo é um dispositivo de cálculo que se baseia na sobreposição de escalas logarítmicas. Os cálculos são realizados através de uma técnica mecânica analógica que permite a elaboração dos cálculos por meio de guias deslizantes graduadas, ou seja, réguas logarítmicas que deslizam umas sobre as outras, e os valores mostrados em suas escalas são relacionados através da ligação por um cursor dotado de linhas estrategicamente dispostas, que têm a função de correlacionar as diversas escalas da régua de cálculo.
Mistar hitung adalah komputer analog mekanis. Mistar hitung digunakan terutama untuk perkalian dan pembagian, dan juga untuk fungsi seperti perpangkatan, akar, logaritma dan trigonometri, namun biasanya bukan untuk penambahan atau pengurangan. Meskipun serupa dalam nama dan penampilan dengan penggaris standar, mistar hitung tidak dimaksudkan untuk digunakan untuk mengukur panjang atau menggambar garis lurus. Mistar hitung ada dalam beragam gaya dan umumnya muncul dalam bentuk linier atau melingkar dengan seperangkat tanda standar (skala) yang penting untuk melakukan perhitungan matematis. Mistar hitung yang dibuat untuk bidang khusus seperti penerbangan atau keuangan biasanya menampilkan skala tambahan yang membantu perhitungan yang umum dilakukan di bidang tersebut. Paling sederhana, masing-masing bilangan dikalikan diwakili oleh sebuah garis pada mistar hitung. Sebagai penguasa masing-masing memiliki skala logaritma, adalah mungkin untuk menyelaraskan mereka untuk membaca jumlah logaritma, dan dengan demikian menghitung produk, dari dua angka tersebut. Pendeta William Oughtred dan yang lainnya mengembangkan mistar hitung pada abad ke-17 berdasarkan karya yang muncul pada logaritma oleh John Napier. Sebelum munculnya kalkulator elektronik, mistar hitung merupakan alat perhitungan yang paling umum digunakan dalam ilmu pengetahuan dan teknik. Penggunaan mistar hitung terus berkembang sampai tahun 1950-an dan 1960-an bahkan saat komputer diperkenalkan secara bertahap; tapi sekitar tahun 1974 kalkulator ilmiah elektronik genggam membuat mistar hitung sangat usang dan sebagian besar pemasok meninggalkan bisnis.
计算尺
Логарифмі́чна лінійка — аналоговий , що дозволяє виконувати кілька математичних операцій, основними з яких є множення і ділення чисел. Найпростіша логарифмічна лінійка складається з двох шкал у логарифмічному масштабі, що здатні пересуватися одна відносно одної. Складніші лінійки містять додаткові шкали і прозорий повзунок з кількома поділками. На зворотній стороні лінійки можуть міститися різні довідкові матеріали.
A régua de cálculo é um dispositivo de cálculo que se baseia na sobreposição de escalas logarítmicas. Os cálculos são realizados através de uma técnica mecânica analógica que permite a elaboração dos cálculos por meio de guias deslizantes graduadas, ou seja, réguas logarítmicas que deslizam umas sobre as outras, e os valores mostrados em suas escalas são relacionados através da ligação por um cursor dotado de linhas estrategicamente dispostas, que têm a função de correlacionar as diversas escalas da régua de cálculo. Foi inventada pelo matemático inglês William Oughtred, em 1622, baseando-se na tábua de logaritmos que fora criada por John Napier pouco antes, em 1614. Apesar da semelhança com uma régua, é uma régua com propriedades logarítmicas. A régua de cálculos é um dispositivo que não tem nada a ver com medição de pequenas distâncias ou traçagem de retas. A régua de cálculo é a mãe das calculadoras eletrônicas modernas, porque trabalha com logaritmos (até mesmo porque os engenheiros que criaram as calculadoras eletrônicas provavelmente fizeram isso usando réguas de cálculo nas suas funções iniciais). Ela foi largamente usada até a década de 1970, quando a versão eletrônica se tornou largamente difundida, superando a régua de cálculo, e muito bem aceita, em função de sua simplicidade e precisão. Quanto à precisão, as réguas de cálculo não fornecem valores exatos, e sim aproximados, por serem analógicos, e que são aceitos como viáveis dentro de certa aplicação. Assim, um cálculo como 1345 x 3442 é resolvido em poucos segundos com uma régua de cálculo, mas o máximo que será possível dizer do resultado é que ele está bem próximo de 4.650.000 e raramente o valor exato (4.629.490, neste caso).
Glitkalkulilo (aŭ kalkulbastono) estas meĥanika kalkulilo, havanta minimume du skalojn kiujn oni povas movi relative unu je la alia, kaj glitigeblan indikilon. (Preskaŭ ĉiuj glitkalkuliloj havas ne nur du skalojn sed multajn.) Oni uzas glitkalkulilon plejparte por multipliki kaj dividi nombrojn; oni ankaŭ povas uzi ĝin por kalkuli radikojn, logaritmojn, kaj trigonometriajn funkciojn. Ĝenerale oni ne per ĝi adicias aŭ subtrahas nombrojn, sed per iuj glitkalkuliloj oni ja povas fari tiujn operaciojn.