. . . . . "Een droogmolen is een speciaal soort wasrek dat in een gat in de grond, bijvoorbeeld in de tuin, wordt neergezet. Het heeft meestal drie of vier uitklapbare armen, waartussen een waslijn gespannen is. De droogmolen is een Australische uitvinding en een bekend verschijnsel aldaar. Een droogmolen heeft een paar grote voordelen ten opzichte van een waslijn: Een droogmolen kan ronddraaien, vandaar ook de naam molen. Op die manier kan men op \u00E9\u00E9n plaats blijven staan tijdens het ophangen van de was. Hij kan ook opgeklapt worden en zelfs uit de grond gehaald, zodat hij niet zoveel plaats inneemt als er geen was aan hangt. Vroeger werden droogmolens meestal van staal gemaakt, maar omdat dat zo gemakkelijk roest en zwaar is worden droogmolens tegenwoordig uitgevoerd in aluminium."@nl . . "A Hills Hoist is a height-adjustable rotary clothes line, manufactured in Adelaide, South Australia by Lance Hill since 1945. The Hills Hoist and similar rotary clothes hoists remain a common fixture in many backyards in Australia and New Zealand. They are considered one of Australia's most recognisable icons, and are used frequently by artists as a metaphor for Australian suburbia in the 1950s and 1960s."@en . "Hills Hoist"@en . . . . . . . . "Een droogmolen is een speciaal soort wasrek dat in een gat in de grond, bijvoorbeeld in de tuin, wordt neergezet. Het heeft meestal drie of vier uitklapbare armen, waartussen een waslijn gespannen is. De droogmolen is een Australische uitvinding en een bekend verschijnsel aldaar. Een droogmolen heeft een paar grote voordelen ten opzichte van een waslijn: Een droogmolen kan ronddraaien, vandaar ook de naam molen. Op die manier kan men op \u00E9\u00E9n plaats blijven staan tijdens het ophangen van de was."@nl . "A Hills Hoist is a height-adjustable rotary clothes line, manufactured in Adelaide, South Australia by Lance Hill since 1945. The Hills Hoist and similar rotary clothes hoists remain a common fixture in many backyards in Australia and New Zealand. They are considered one of Australia's most recognisable icons, and are used frequently by artists as a metaphor for Australian suburbia in the 1950s and 1960s. Although originally a product name, the term \"Hills Hoist\" became synonymous with rotary clothes hoists in general, throughout Australia. As early as 1895 Colin Stewart and Allan Harley of Sun Foundry in Adelaide applied for a patent for an \u2018Improved Rotary and Tilting Clothes Drying Rack\u2019. In their design the upper clothes line frame tilted to allow access to the hanging lines. Gilbert Toyne of Geelong patented four rotary clothes hoists designs between 1911 and 1946. Toyne\u2019s first patented clothes hoist was sold though the Aeroplane Clothes Hoist Company established in 1911. It was Toyne\u2019s 1925 all-metal model (Australian Patent No. 24553/25) with its enclosed crown wheel-and-pinion winding mechanism that defined clothes hoist designs for decades to follow. Lance Hill began to manufacture the Hills rotary clothes hoist in his backyard in 1945. His wife apparently wanted an inexpensive replacement to the line and prop she had for drying clothes. Lance Hill's brother-in-law Harold Ling returned from the war and joined him to form a partnership in 1946. Ling became the key figure in expanding the production and marketing of the Hills Hoists. In 1947 Hills Hoists began manufacturing a wind-up clothes hoist which was identical to Gilbert Toyne\u2019s expired 1925 patent with the crown wheel-and-pinion winding mechanism. Initially the clothes hoists were constructed and sold from Lance Hill\u2019s home on Bevington Road, Glenunga. Soon production moved to a nearby site on Glen Osmond Road and within a decade the factory had relocated to a larger site at Edwardstown. The company Hills Hoists became Hills Industries in 1958."@en . . . "W\u00E4schespinne"@de . "Eine W\u00E4schespinne, ein W\u00E4scheschirm oder W\u00E4schepilz, in der Schweiz meist kurz Stewi genannt, ist ein aufklappbares Gestell zum Aufh\u00E4ngen feuchter W\u00E4sche nach dem Waschen, um diese zu trocknen. Der Klappmechanismus erinnert entfernt an einen auf die Spitze gestellten Regenschirm. Anstelle des Tuches sind hier jedoch Leinen eingef\u00FCgt, die spinnennetzartig an vier Auslegearmen befestigt sind. Wird der Schirm ge\u00F6ffnet, spannen sich die W\u00E4scheleinen und man kann am drehbaren Gestell die W\u00E4sche mit W\u00E4scheklammern befestigen. Beim Zusammenklappen bleiben bei einfachen Modellen die Leinen au\u00DFen h\u00E4ngen. Komplexere Ger\u00E4te haben hohle Arme und belasten die Leinen \u00FCber ein Gewicht im Schaft so, dass sie beim Zusammenklappen vollst\u00E4ndig ins Innere der Arme gezogen werden. Die W\u00E4schespinne wurde 1923 von Frederick Fairbourn in England zum Patent angemeldet. 1947 begann der Schweizer Walter Steiner mit der Produktion von W\u00E4schspinnen aus Holz und Hanfseilen. Der Winterthurer Steiner (*\u00A031. \u00A0Mai 1921; \u2020\u00A014. \u00A0April 2009) hatte rund 200 Patente angemeldet, zu denen neben einer Version der W\u00E4schespinne auch der W\u00E4schest\u00E4nder geh\u00F6rten. F\u00FCr den Vertrieb seiner Produkte gr\u00FCndete er die Firma Stewi, deren Namen \u2013 eine Kombination von Steiner und Winterthur \u2013 der W\u00E4schespinne in der Schweiz ihren Namen lieh. Heutzutage werden W\u00E4schespinnen zumeist aus Aluminium und manchmal aus Stahl von zahlreichen Herstellern weltweit produziert und vertrieben."@de . "Eine W\u00E4schespinne, ein W\u00E4scheschirm oder W\u00E4schepilz, in der Schweiz meist kurz Stewi genannt, ist ein aufklappbares Gestell zum Aufh\u00E4ngen feuchter W\u00E4sche nach dem Waschen, um diese zu trocknen. Der Klappmechanismus erinnert entfernt an einen auf die Spitze gestellten Regenschirm. Anstelle des Tuches sind hier jedoch Leinen eingef\u00FCgt, die spinnennetzartig an vier Auslegearmen befestigt sind."@de . .