Héxapla
Heksapla
Hexapla
Гексапла
Exapla
Εξαπλά
Hexaples
ヘクサプラ
Τα Εξαπλά αποτελούν έργο του διακεκριμένου και πολυγραφότατου λόγιου Ωριγένη. Τα Εξαπλά αποτελούσαν μια κολοσσιαία "πολύγλωττη" (πολυγλωσσική) έκδοση των Εβραϊκών Γραφών σε 50 τόμους και γράφτηκαν γύρω στο 245 Κ.Χ. Ο Ωριγένης ταξινόμησε τα Εξαπλά σε έξι παράλληλες στήλες οι οποίες περιείχαν: (1) το εβραϊκό και το αραμαϊκό κείμενο σε τετράγωνη γραφή, (2) το ίδιο κείμενο με ελληνικούς χαρακτήρες, (3) την ελληνική μετάφραση του , (4) την ελληνική μετάφραση του , (5) τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα την οποία αναθεώρησε ο Ωριγένης σημειώνοντας τις αποκλίσεις της (προσθήκες ή παραλείψεις) από το εβραϊκό ώστε να καταδείξει τη σχέση των δύο κειμένων και (6) την ελληνική μετάφραση του Θεοδοτίωνα.
Heksapla (berarti: lipat enam) adalah edisi Alkitab bagian Perjanjian Lama dalam 6 versi yang disusun secara sistematis oleh Origenes sekitar tahun 240 Masehi. Teks ini sangat berguna sebagai sumber teks Alkitab. Karyanya "Heksapla" merupakan prestasi dalam bidang kritik teks. Dengan tabulasi heksapla, Origenes mencoba mengidentifikasi terjemahan Yunani yang terbaik bagi Perjanjian Lama dan Alkitab Ibrani. Dalam enam kolom sejajar Origenes mensejajarkan Perjanjian Lama Ibrani, sebuah transliterasi Yunani, tiga terjemahan Yunani dan Septuaginta.
Hexapla (řecky „šesterá“) označuje text Starého zákona, sestavený v první polovině 3. století Órigenem, který v šesti sloupcích přináší různé verze starozákonního textu: * původní hebrejský text; * fonetický přepis hebrejského textu pomocí řecké abecedy, tzv. Secunda; * řecký překlad ; * řecký překlad ; * řecký překlad Septuaginty; * řecký překlad . Význam Hexaply spočívá v tom, že jejím sestavením Órigenés položil základy textové kritiky – jedná se o první dílo, které lze označovat za skutečně vědeckou, textologickou edici.
Гекса́пла (также Гекса́плы, Гекза́плы; Экза́плы; др.-греч. Ἑξαπλᾶ — «ушестерённая [Библия]»; лат. Hexapla) — синоптический свод текстов Ветхого Завета, составленный Оригеном примерно к 245 году; первый в истории образец библейской критики, не имевший в античности аналогов.
La Exapla o Esapla (in greco antico: Ἑξαπλά, Hexaplá, "sestuplo") è un'edizione esegetica del Vecchio Testamento compilata prima del 245 da Origene di Alessandria. Il titolo indica che l'opera è costituita da "sei versioni" della Bibbia, che erano disposte parallelamente su sei colonne affiancate: Nel caso dei Salmi, l'edizione diventava un Octapla, cioè presentava altre due colonne con altrettante traduzioni supplementari. Vista la mole dell'opera, essa era disponibile in un solo esemplare ed era un lavoro di scuola a cui Origene fece da sovrintendente.
La Hexapla (Ἑξαπλά) es una obra exegética de Orígenes, comenzada hacia el 212.​ Se trata de la transcripción en seis columnas (de ahí el nombre de la obra) del texto hebreo del Antiguo Testamento. Es considerada como la primera edición crítica del Antiguo Testamento.​ Las columnas corresponden a: * Versión en hebreo * Versión en hebreo pero con caracteres griegos (facilita la pronunciación) * Versión griega de Aquila de Sinope * Versión griega de Símaco el ebionita * La Septuaginta * Versión griega de Teodoción
Die Hexapla (griech. Ἑξαπλᾶ ‚die Sechsfache‘) ist eine von Origenes um 245 redigierte mehrsprachige Synopse des alttestamentlichen Textes in sechs Spalten. Sie verfolgte das Ziel, die Übereinstimmung des griechischen Textes der Septuaginta mit dem hebräischen (vor-masoretischen) Text zu erweisen oder, wo nötig, diese Übereinstimmung herzustellen.Dazu wurde der Septuagintatext um Passagen, die nur im hebräischen Text überliefert waren, ergänzt; wo umgekehrt der griechische Text über den hebräischen hinausging, wurden Tilgungszeichen angebracht. Dieser philologische Ansatz sollte dem möglichst genauen Verständnis des Urtexts dienen und eine kompetente Exegese ermöglichen.
Hexapla (em grego: Ἑξαπλά, "sêxtuplo") é uma edição da Bíblia editada em seis versões diferentes alinhadas lado-a-lado. Ela se aplica particularmente para a edição do Antigo Testamento compilada por Orígenes.
Heksapla (greke, Hexapla, "sesobla")estis la multlingva eldono de la Malnova testamento de la 3-a jarcento de Origeno. La Heksapla prezentis ses versiojn de la Biblio en ses kolumnoj. ĉiu paĝo en la Heksapla havis ses kolumnojn, en la sekva sinsekvo: 1. * la originala hebrea teksto (verŝajne la Masora Biblio) 2. * Transskribo en la grekaj literoj de la hebrea teksto 3. * la greka traduko de Aquila el Sinopo 4. * la greka traduko de Symmachus 5. * la greka traduko de la Septuaginto, kiel reviziita de Origeno 6. * la greka traduko de Teodociono
Гексапла (Ἑξαπλᾶ ; лат. Hexapla) — синоптичний звід текстів Старого Завіту, складений Оригеном приблизно до 245 року; перший в історії зразок біблійної критики, що не мав в античності аналогів. Мета складання зводу дискутується. Швидше за все, книга призначалася для християнсько-рабинської полеміки щодо зіпсованості тексту Писання. Звід включав єврейський текст, додані в грецькій транскрипції в текст додаткові знаки (що вказують голосні звуки і інші нюанси вимови) і як мінімум чотири паралельних грецьких переклади, в тому числі Септуаґінту. В цьому плані він є прототипом пізніших поліглотт. У ряді джерел повідомляється, що для Псалтиря існували ще два або три варіанти перекладу, як і для деяких пророчих книг. В кінці життя Ориген створив скорочену версію своєї праці — Тетраплу, що включала
Hexapla (Ancient Greek: Ἑξαπλᾶ, "sixfold") is the term for a critical edition of the Hebrew Bible in six versions, four of them translated into Greek, preserved only in fragments. It was an immense and complex word-for-word comparison of the original Hebrew Scriptures with the Greek Septuagint translation and with other Greek translations. The term especially and generally applies to the edition of the Old Testament compiled by the theologian and scholar Origen, sometime before 240.
De Hexapla is een polyglot- en studiebijbel van het Oude Testament, samengesteld en geschreven door Origenes (185 - 253/254). De Hexapla bestaat uit een aantal kolommen waarin, naast elkaar, een Hebreeuwse versie en Griekse vertalingen van de Bijbel zijn opgenomen. Hoewel het aantal gebruikte kolommen uiteenloopt, werden er voor de meeste gedeelten zes kolommen gebruikt. Vandaar de naam Hexapla (wat zesvoudig betekent). In het algemeen bevatten de kolommen de volgende versies van het Oude Testament:
Hexapla, Heksapla (gr. Εξαπλά – „sześciokształtna”) – datowana na lata czterdzieste III wieku, zachowana we fragmentach, poliglota opracowana przez Orygenesa. Zawierała sześć umieszczonych obok siebie kolumn w następującej kolejności: 1. * oryginał hebrajski 2. * transkrypcja tekstu hebrajskiego na język grecki 3. * przekład grecki Akwili 4. * przekład grecki Symmachusa 5. * Septuaginta 6. * przekład grecki Teodocjona Były to klasyczne znaki opracowane przez Arystarcha (uważanego za ojca krytyki tekstualnej) i będące już w starożytności w użyciu w Aleksandrii.
L'Hexapla és una obra exegètica d'Orígenes, començada el 212 dC. Es tracta de la transcripció en sis columnes del text hebreu de l'Antic Testament. És considerada com la primera edició crítica de l'Antic Testament. Les columnes corresponen a: * Versió en hebreu * Versió en hebreu però amb caràcters grecs (facilita la pronunciació) * Versió grega d'Aquila de Sinop * Versió grega de Símac l'Ebionita * La Septuaginta * Versió grega de Teodoció
Hexaples (du grec ancien Ἑξαπλά [hexapla], « sextuple ») est un terme désignant une Bible polyglotte réunissant six versions différentes. Il désigne en particulier l'édition exégétique de l'Ancien Testament réalisée par Origène avant 245, qui plaçait côte à côte les versions suivantes : 1. * Le texte consonantique hébreu ; 2. * La translittération de l’hébreu en caractères grecs ; 3. * La traduction grecque d’Aquila de Sinope ; 4. * La traduction grecque de Symmaque l’Ébionite ; 5. * La traduction grecque des Septante ; 6. * La traduction grecque de Théodotion.
ヘクサプラとは、ギリシア教父のひとりオリゲネスによって著された複数の旧約聖書の本文を比較対照した書物である。（一部を除き）比較対照しているテキストの数が6つであることから「六欄組聖書」、「六欄対照聖書」などとも呼ばれている。
La Exapla o Esapla (in greco antico: Ἑξαπλά, Hexaplá, "sestuplo") è un'edizione esegetica del Vecchio Testamento compilata prima del 245 da Origene di Alessandria. Il titolo indica che l'opera è costituita da "sei versioni" della Bibbia, che erano disposte parallelamente su sei colonne affiancate: 1. * il testo consonantico ebraico; 2. * una traslitterazione in caratteri greci del testo ebraico, detta Secunda; 3. * la traduzione greca di Aquila di Sinope (II secolo d.C.); 4. * la traduzione greca di Simmaco l'Ebionita (tardo II secolo d.C.); 5. * una versione critica della Septuaginta; 6. * la traduzione greca di Teodozione (II secolo d.C.). Nel caso dei Salmi, l'edizione diventava un Octapla, cioè presentava altre due colonne con altrettante traduzioni supplementari. Spesso citata nei primi tempi del cristianesimo, aveva lo scopo di porre fine alle controversie che sorgevano continuamente tra ebrei e cristiani circa l'interpretazione dei Testi sacri.Si tratta di una vera e propria edizione critica della Bibbia redatta per offrire alle varie comunità un testo unitario ed attendibile, con un metodo non dissimile da quello filologico ellenistico, cui si richiamava anche per i segni con cui si indicavano parti notevoli o difficili del testo. Vista la mole dell'opera, essa era disponibile in un solo esemplare ed era un lavoro di scuola a cui Origene fece da sovrintendente.
Hexapla (řecky „šesterá“) označuje text Starého zákona, sestavený v první polovině 3. století Órigenem, který v šesti sloupcích přináší různé verze starozákonního textu: * původní hebrejský text; * fonetický přepis hebrejského textu pomocí řecké abecedy, tzv. Secunda; * řecký překlad ; * řecký překlad ; * řecký překlad Septuaginty; * řecký překlad . Uspořádání Hexaply umožňovalo rychlou a jednoduchou konzultaci biblického textu, a to nejen původního hebrejského, ale i řeckého překladu užívaného křesťany (Septuaginta) s dalšími řeckými překlady, neboť obsahovala též překlad ebionity Symmacha, velmi doslovný překlad Aquilův (řecký konvertita k judaismu) a židovský překlad Theodotiónův. V textu Septuaginty Órigenés označuje zvláštními značkami pasáže, které neodpovídají zcela hebrejskému textu, a také pasáže, které v hebrejském textu úplně chybějí. Hexapla zřejmě existovala v jediném rukopise (který měl údajně šest tisíc stran a padesát svazků) a byla uložena v Kaisareji. Z jejího znění vycházel při překladu latinské Vulgaty i svatý Jeroným. Do současné doby se Hexapla dochovala pouze fragmentárně, tyto zlomky byly vydány v několika edicích. Význam Hexaply spočívá v tom, že jejím sestavením Órigenés položil základy textové kritiky – jedná se o první dílo, které lze označovat za skutečně vědeckou, textologickou edici.
Heksapla (greke, Hexapla, "sesobla")estis la multlingva eldono de la Malnova testamento de la 3-a jarcento de Origeno. La Heksapla prezentis ses versiojn de la Biblio en ses kolumnoj. ĉiu paĝo en la Heksapla havis ses kolumnojn, en la sekva sinsekvo: 1. * la originala hebrea teksto (verŝajne la Masora Biblio) 2. * Transskribo en la grekaj literoj de la hebrea teksto 3. * la greka traduko de Aquila el Sinopo 4. * la greka traduko de Symmachus 5. * la greka traduko de la Septuaginto, kiel reviziita de Origeno 6. * la greka traduko de Teodociono En la tempo de Origeno, la Septuaginto estis la ĉefa versio inter la kristanoj kaj la Masora Biblio inter la judoj. La Heksapla montras la rilaton inter la du versioj. La Septuaginto ne estas traduko de la Masora Biblio, sed dealia, antikva hebrea teksto, kiu ne jam ekzistas. Estis gravajdiferencoj inter tiu teksto kaj la Masora. Tio instigis Origenon ellabori la Heksaplan. La transliterumo de la hebrea en la grekan alfabeton, kiu aperas en la dua kolumno, gravegas por scii la prononcon de la hebrea en la tria jarcento. Aquila, kiu estis kristano, tradukis laMasoran Biblion laŭvorte. Symmachus, kiu estis de Ebionito, poluris kaj elegantigis la tradukon de Aquila. La traduko de Theodotion ŝajne estis revizio de la Septuaginto por pliproksimigis ĝin al la Masora. En iuj partoj de la Biblio, estas aliaj kolumnoj por du aŭ tri aliaj grekaj tradukoj. Sankta Hieronimo utilis la Heksaplan, inter aliajn tekstojn, por ellabori sian latinan tradukon de la Biblio, la Vulgaton. Ĝenerale, li favoris la tradukon de Symmachus. La Heksapla ankaŭ estis disponebla al Eŭsebio de Cezareo kaj Epifanio. La Heksapla ŝajne malaperis en la 7-a jarcento post la araba venko super Bizantio en Palestino, kie la manuskripto(j) ekzistis. El la Heksapla, ni nur havas iujn psalmojn kaj la citaĵoj de antikvuloj. Ortodoksismo agnoskas la Septuaginton kiel la pli ĝusta teksto de la Malnova testamento, katolikismo la Vulgaton, kaj protestantismo kaj moderna judismo la Masoran Biblion.
De Hexapla is een polyglot- en studiebijbel van het Oude Testament, samengesteld en geschreven door Origenes (185 - 253/254). De Hexapla bestaat uit een aantal kolommen waarin, naast elkaar, een Hebreeuwse versie en Griekse vertalingen van de Bijbel zijn opgenomen. Hoewel het aantal gebruikte kolommen uiteenloopt, werden er voor de meeste gedeelten zes kolommen gebruikt. Vandaar de naam Hexapla (wat zesvoudig betekent). In het algemeen bevatten de kolommen de volgende versies van het Oude Testament: * de Hebreeuwse tekst in de vorm die op dat moment als standaard gold * een Griekse transliteratie van deze tekst * de Griekse vertaling van Aquila * de Griekse vertaling van Symmachus de Ebioniet * de Septuagint in een door Origenes zelf herziene versie * de Griekse vertaling van Theodotion. De Hexapla is waarschijnlijk nooit in zijn geheel overgeschreven, enkel fragmenten ervan. Enkele van die fragmenten zijn bewaard gebleven.
Гекса́пла (также Гекса́плы, Гекза́плы; Экза́плы; др.-греч. Ἑξαπλᾶ — «ушестерённая [Библия]»; лат. Hexapla) — синоптический свод текстов Ветхого Завета, составленный Оригеном примерно к 245 году; первый в истории образец библейской критики, не имевший в античности аналогов. Цель составления Гексапл дискутируется. Скорее всего, книга предназначалась для христианско-раввинской полемики относительно испорченности текста Писания. Свод включал еврейский текст, его огласовку в греческой транскрипции и как минимум четыре параллельных греческих перевода, в том числе Септуагинту; в этом плане он является прототипом позднейших полиглотт. В ряде источников сообщается, что для Псалтири существовали ещё два или три варианта перевода, как и для некоторых пророческих книг. В конце жизни Ориген создал сокращённую версию своего труда — Тетраплу, включавшую только четыре греческих перевода (отсюда название). Объём Гексапл мог достигать 3000 пергаментных листов, поэтому данный труд никогда не копировался в полном объёме. После составления он был перевезён в Кесарийскую библиотеку. В IV веке Септуагинта в редакции Оригена была переписана из Гексаплы, при этом научный аппарат Оригена в этой копии был проигнорирован. Эта редакция Септуагинты получила распространение главным образом в Палестине. В начале VII века епископ перевёл этот текст на сирийский язык, сохранив редакторские пометы Оригена (так называемая ); он является одним из основных источников реконструкции оригинала. При захвате Кесарии арабами в 638 (или 653) году труд Оригена, вероятно, был утрачен. В 1896—1900 годах фрагменты Псалтири из Гексаплы были обнаружены в Каирской генизе. Попытки издания текста Оригена предпринимались начиная с XVI века. Наиболее фундаментальной остаётся реконструкция Ф. Филда (1875) на основе греческих и сирийских свидетельств.
Hexaples (du grec ancien Ἑξαπλά [hexapla], « sextuple ») est un terme désignant une Bible polyglotte réunissant six versions différentes. Il désigne en particulier l'édition exégétique de l'Ancien Testament réalisée par Origène avant 245, qui plaçait côte à côte les versions suivantes : 1. * Le texte consonantique hébreu ; 2. * La translittération de l’hébreu en caractères grecs ; 3. * La traduction grecque d’Aquila de Sinope ; 4. * La traduction grecque de Symmaque l’Ébionite ; 5. * La traduction grecque des Septante ; 6. * La traduction grecque de Théodotion. Cet ouvrage, souvent cité dans les premiers temps du christianisme, avait pour but de mettre un terme aux disputes qui s'élevaient sans cesse entre les Juifs et les Chrétiens au sujet de l'interprétation des Écritures. La cinquième colonne est une version critique de la Septante dans laquelle des annotations et des signes permettaient d'indiquer les différences par rapport au texte hébreu, la traduction de Théodotion étant utilisée pour combler les lacunes des versions courantes. Au VIIe siècle elle a été traduite en syriaque sous le nom de Syrohexaplaire. D’autres colonnes sont ajoutées dans certains passages. Les Hexaples semblent avoir été perdues au VIIe siècle et seuls quelques fragments ont pu être rassemblés par Montfaucon (1713), Bahrdt (Leipzig, 1769) et (it) (1875). Ils sont actuellement réédités (avec de nouveaux fragments découverts depuis) par un groupe de spécialistes internationaux de la Septante dans le cadre du Hexapla Project.
Hexapla (Ancient Greek: Ἑξαπλᾶ, "sixfold") is the term for a critical edition of the Hebrew Bible in six versions, four of them translated into Greek, preserved only in fragments. It was an immense and complex word-for-word comparison of the original Hebrew Scriptures with the Greek Septuagint translation and with other Greek translations. The term especially and generally applies to the edition of the Old Testament compiled by the theologian and scholar Origen, sometime before 240. The subsisting fragments of partial copies have been collected in several editions, that of Frederick Field (1875) being the most fundamental on the basis of Greek and Syrian testimonies. The surviving fragments are now being re-published (with additional materials discovered since Field's edition) by an international group of Septuagint scholars. This work is being carried out as The Hexapla Project under the auspices of the International Organization for Septuagint and Cognate Studies, and directed by Peter J. Gentry (Southern Baptist Theological Seminary), Alison G. Salvesen (Oxford University), and Bas ter Haar Romeny (Leiden University).
La Hexapla (Ἑξαπλά) es una obra exegética de Orígenes, comenzada hacia el 212.​ Se trata de la transcripción en seis columnas (de ahí el nombre de la obra) del texto hebreo del Antiguo Testamento. Es considerada como la primera edición crítica del Antiguo Testamento.​ Las columnas corresponden a: * Versión en hebreo * Versión en hebreo pero con caracteres griegos (facilita la pronunciación) * Versión griega de Aquila de Sinope * Versión griega de Símaco el ebionita * La Septuaginta * Versión griega de Teodoción Orígenes indicaba en la columna de la Septuaginta su relación con la hebrea: adiciones, textos faltantes. Los salmos incluyen tres versiones más (es decir, el texto queda en nueve columnas). La obra completa se ha perdido dado que al parecer no se hicieron nunca copias de ella y permanecía como obra de consulta de la . Sin embargo, se conservan numerosos fragmentos. No concuerdan los exegetas modernos sobre los motivos que llevaron a Orígenes a un trabajo de esta índole. Las motivaciones dadas son, por ejemplo, facilitar las discusiones y las traducciones; dar con el texto original o más antiguo.
L'Hexapla és una obra exegètica d'Orígenes, començada el 212 dC. Es tracta de la transcripció en sis columnes del text hebreu de l'Antic Testament. És considerada com la primera edició crítica de l'Antic Testament. Les columnes corresponen a: * Versió en hebreu * Versió en hebreu però amb caràcters grecs (facilita la pronunciació) * Versió grega d'Aquila de Sinop * Versió grega de Símac l'Ebionita * La Septuaginta * Versió grega de Teodoció Orígenes indicava a la columna de la Septuaginta la seva relació amb l'hebrea: addicions, texts mancants. Els salms inclouen tres versions més (és a dir, el text queda en nou columnes). L'obra completa s'ha perdut atès que pel que sembla no se'n feren mai còpies i romania com una obra de consulta de la Biblioteca de Cesarea. Tanmateix, se'n conserven molts fragments.
Гексапла (Ἑξαπλᾶ ; лат. Hexapla) — синоптичний звід текстів Старого Завіту, складений Оригеном приблизно до 245 року; перший в історії зразок біблійної критики, що не мав в античності аналогів. Мета складання зводу дискутується. Швидше за все, книга призначалася для християнсько-рабинської полеміки щодо зіпсованості тексту Писання. Звід включав єврейський текст, додані в грецькій транскрипції в текст додаткові знаки (що вказують голосні звуки і інші нюанси вимови) і як мінімум чотири паралельних грецьких переклади, в тому числі Септуаґінту. В цьому плані він є прототипом пізніших поліглотт. У ряді джерел повідомляється, що для Псалтиря існували ще два або три варіанти перекладу, як і для деяких пророчих книг. В кінці життя Ориген створив скорочену версію своєї праці — Тетраплу, що включала тільки чотири грецьких переклади (звідси назва). Обсяг Гексапли міг становити 3000 пергаментних аркушів, тому дана праця ніколи не копіювалася в повному обсязі. Після складання вона була перевезена в Кесарійську бібліотеку. У IV столітті Септуаґінта в редакції Оригена була переписана з Гексапли, при цьому науковий апарат Оригена в цій копії був проігнорований.
Τα Εξαπλά αποτελούν έργο του διακεκριμένου και πολυγραφότατου λόγιου Ωριγένη. Τα Εξαπλά αποτελούσαν μια κολοσσιαία "πολύγλωττη" (πολυγλωσσική) έκδοση των Εβραϊκών Γραφών σε 50 τόμους και γράφτηκαν γύρω στο 245 Κ.Χ. Ο Ωριγένης ταξινόμησε τα Εξαπλά σε έξι παράλληλες στήλες οι οποίες περιείχαν: (1) το εβραϊκό και το αραμαϊκό κείμενο σε τετράγωνη γραφή, (2) το ίδιο κείμενο με ελληνικούς χαρακτήρες, (3) την ελληνική μετάφραση του , (4) την ελληνική μετάφραση του , (5) τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα την οποία αναθεώρησε ο Ωριγένης σημειώνοντας τις αποκλίσεις της (προσθήκες ή παραλείψεις) από το εβραϊκό ώστε να καταδείξει τη σχέση των δύο κειμένων και (6) την ελληνική μετάφραση του Θεοδοτίωνα. Ο λόγιος των χειρογράφων της Αγίας Γραφής σχολιάζει: «Με αυτόν το συνδυασμό κειμένων, ο Ωριγένης έλπιζε ότι θα έριχνε φως στο νόημα πολλών περικοπών οι οποίες είτε θα δημιουργούσαν σύγχυση στον Έλληνα αναγνώστη είτε θα τον παροδηγούσαν αν είχε διαθέσιμη μόνο τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα». Αντιθέτως, ο καθ. Καλαντζάκης θεωρεί ότι μία από τις αιτίες της αναθεώρησης ήταν να χρησιμοποιηθεί για την αντίκρουση από μέρους των χριστιανών των περί αναξιοπιστίας της Μεταφράσεως των Ο' ιουδαϊκών διαβολών. Σήμερα σώζονται μόνο μερικά αποσπάσματα από αυτό το τεράστιο έργο, το οποίο εξαφανίσθηκε μετά την αραβική κατάκτηση της Καισάρειας της Παλαιστίνης το έτος 638 μ.Χ.. Μια επιστημονική Αναδημοσίευση των αποσπασμάτων των Εξαπλών είναι τώρα στην προετοιμασία από το "Hexapla Institute".
Hexapla, Heksapla (gr. Εξαπλά – „sześciokształtna”) – datowana na lata czterdzieste III wieku, zachowana we fragmentach, poliglota opracowana przez Orygenesa. Zawierała sześć umieszczonych obok siebie kolumn w następującej kolejności: 1. * oryginał hebrajski 2. * transkrypcja tekstu hebrajskiego na język grecki 3. * przekład grecki Akwili 4. * przekład grecki Symmachusa 5. * Septuaginta 6. * przekład grecki Teodocjona Według Euzebiusza z Cezarei Hexapla zawierała jeszcze trzy dodatkowe przekłady greckie Psalmów (Quintę, Sextę i Septimę), które jednak się nie zachowały (w sumie 9 kolumn, tzw. Enneapla). Hexapla była dziełem ogromnej objętości: liczyła ok. 6000 foliałów w 50 tomach i była przechowywana w Bibliotece cezarejskiej. Oryginał zaginął prawdopodobnie w VII wieku wraz ze zniszczeniem biblioteki w 638 roku. Na szczęście zachowało się wiele kopii heksaplarnego tekstu Septuaginty (zachowane manuskrypty zawierają jednak wiele różnic) oraz syryjskie tłumaczenie (Syro-heksapla). W dziejach chrześcijańskiej egzegezy biblijnej Hexapla uznawana jest za pierwsze dzieło krytyki tekstualnej. Rozbieżności między różnymi wersjami tekstu ST musiały zacząć stwarzać istotne trudności, przede wszystkim w dyskusji z Żydami. Sam Orygenes w Komentarzu do Ewangelii Mateusza wyjaśnił w jakim celu stworzył Heksaplę: (...) Rozbieżności między rękopisami Starego Testamentu zdołaliśmy z pomocą Bożą zaradzić posługując się świadectwem pozostałych wydań. Te bowiem miejsca w Septuagincie, które z powodu rozbieżności rękopisów budziły wątpliwość, poddaliśmy ocenie na podstawie pozostałych wydań i zgodne z nimi zachowaliśmy, zaznaczając obelosem te, których brak w tekście hebrajskim (nie mieliśmy odwagi usunąć ich całkowicie), a inne dodaliśmy ze znakiem asterysku, aby było widoczne, że lekcje nie występujące w Septuagincie dodaliśmy z pozostałych, zgodnych z tekstem hebrajskim wydań. Były to klasyczne znaki opracowane przez Arystarcha (uważanego za ojca krytyki tekstualnej) i będące już w starożytności w użyciu w Aleksandrii. Dzięki dziełu Orygenesa zachowały się do dzisiaj warianty innych tłumaczeń ST na język grecki, które w swojej oryginalnej formie zaginęły (przekłady Akwili, Symmachusa i Teodocjona). Orygenes opracował również oddzielne dzieło zwane Tetrapla, gdzie obok przekładu Septuaginty dołączył także przekład Symmachusa, Akwili i Teodocjona.