@prefix rdf: . @prefix dbpedia: . @prefix ns2: . dbpedia:Astacus_astacus rdf:type ns2:EdibleCrustaceans . @prefix dbpedia-owl: . dbpedia:Astacus_astacus rdf:type dbpedia-owl:Animal , dbpedia-owl:Species , ns2:FreshwaterCrustaceansOfEurope , dbpedia-owl:Crustacean . @prefix owl: . dbpedia:Astacus_astacus rdf:type owl:Thing , dbpedia-owl:Eukaryote . @prefix dbpprop: . dbpedia:Astacus_astacus dbpprop:name "Astacus astacus"@en ; dbpedia-owl:class dbpedia:Malacostraca . @prefix ns6: . dbpedia:Astacus_astacus ns6:kingdom dbpedia:Animal ; dbpedia-owl:order dbpedia:Decapoda ; dbpedia-owl:genus dbpedia:Astacus ; ns6:binomialAuthority dbpedia:Systema_Naturae , dbpedia:Carolus_Linnaeus ; dbpedia-owl:conservationStatus "VU" ; owl:sameAs . @prefix ns7: . dbpedia:Astacus_astacus owl:sameAs ns7:Astacus_astacus . @prefix foaf: . dbpedia:Astacus_astacus foaf:name "Astacus astacus" . @prefix ns9: . dbpedia:Astacus_astacus foaf:page ns9:Astacus_astacus ; dbpedia-owl:kingdom dbpedia:Animal ; dbpedia-owl:phylum dbpedia:Arthropod , dbpedia:Crustacean ; dbpedia-owl:family dbpedia:Astacidae ; dbpedia-owl:binomialAuthority dbpedia:Carolus_Linnaeus , dbpedia:Systema_Naturae . @prefix rdfs: . dbpedia:Astacus_astacus rdfs:label "Rak \u0159\u00ED\u010Dn\u00ED"@cs , "Flodkr\u00E4fta"@sv , "Edelkreps"@no , "Edelkrebs"@de , "Jokirapu"@fi , "Astacus astacus"@en , "Europese rivierkreeft"@nl , "Folyami r\u00E1k"@hu , "Rak szlachetny"@pl , "\u0420\u0435\u0447\u043D\u043E\u0439 \u0440\u0430\u043A"@ru , "\u00C9crevisse \u00E0 pattes rouges"@fr ; dbpedia-owl:thumbnail ; ns6:conservationStatus "VU" ; dbpedia-owl:conservationStatusSystem "iucn2.3" ; dbpprop:abstract "L\u2019\u00E9crevisse \u00E0 pattes rouges (Astacus astacus), \u00E9galement connues sous l\u2019appellation \u00AB pieds rouges \u00BB, est une esp\u00E8ce se rencontrant en Europe occidentale, centrale et orientale. L'esp\u00E8ce a \u00E9t\u00E9 introduite au Maroc et en Grande-Bretagne. Elle se rencontre rarement et ses populations sont en voie de r\u00E9gression. Elle est notamment pr\u00E9sente dans les ruisseaux et les \u00E9tangs du Parc naturel r\u00E9gional des Vosges du Nord."@fr , "Rak \u0159\u00ED\u010Dn\u00ED (Astacus astacus, tak\u00E9 Astacus fluviatilis, Potamobius astacus) je sladkovodn\u00ED kor\u00FD\u0161 z \u0159\u00E1du desetino\u017Ec\u016F. Dor\u016Fst\u00E1 d\u00E9lky a\u017E 25 cm. \u017Dije v tekouc\u00ED vod\u011B, je velmi citliv\u00FD na jej\u00ED zne\u010Di\u0161t\u011Bn\u00ED a je proto indik\u00E1torem \u010Distoty vodn\u00EDch tok\u016F. Do\u017E\u00EDv\u00E1 se 15 a\u017E 20 let."@cs , "Der Edelkrebs oder Europ\u00E4ische Flusskrebs (Astacus astacus) ist der gr\u00F6\u00DFte unter den in Europa heimischen Krebsarten. Er wird 15 bis 20 Jahre alt. Der wissenschaftliche Artname ist vom altgriechischen Wort astakos, \u201EKrebs\u201C abgeleitet."@de , "Rak szlachetny, rak rzeczny, szerokoszczypcowy, szewc (Astacus astacus) \u2013 gatunek s\u0142odkowodnego skorupiaka z rz\u0119du dziesi\u0119cionogi. Okre\u015Blany czasem jako \"barometr czysto\u015Bci wody\", gdy\u017C jest on bioindykatorem czysto\u015Bci w\u00F3d. Jest jedynym rodzimym rakiem europejskim. Jeszcze sto lat temu nasze wody by\u0142y pe\u0142ne rak\u00F3w szlachetnych oraz rak\u00F3w b\u0142otnych (Astacus leptodactylus), kt\u00F3ry jest przybyszem z terenu Morza Czarnego. W XIX w. przywleczono z Ameryki P\u00F3\u0142nocnej \u015Bmierteln\u0105 dla rak\u00F3w europejskich chorob\u0119 zwan\u0105 racz\u0105 d\u017Cum\u0105, a potem jeszcze uodpornionego na ni\u0105 ameryka\u0144skiego raka pr\u0119gowatego, kt\u00F3ry lepiej znosz\u0105c zanieczyszczenie i niedotlenienie wody zacz\u0105\u0142 wypiera\u0107 raka szlachetnego z wielu obszar\u00F3w. Opis Cia\u0142o pokryte twardym pancerzem podzielone na g\u0142ow\u0119, tu\u0142\u00F3w \u2013 karapaks i odw\u0142ok. Od strony g\u0142owy znajduje si\u0119 dziobopodobne rostrum, po jego bokach rozmieszczone s\u0105 oczy na swoistych s\u0142upkach mog\u0105ce niezale\u017Cnie od siebie obserwowa\u0107 otoczenie. Szczypce s\u0105 kr\u00F3tkie i grube nie zwieraj\u0105ce si\u0119 szczelnie od spodu czerwonawe. Wyst\u0119puje zjawisko autotomii. Oddychaj\u0105 za pomoc\u0105 pierzastych skrzeli znajduj\u0105cych si\u0119 w jamie skrzelowej z obu stron pod pancerzem tu\u0142owia. Na linii \u0142\u0105cz\u0105cej g\u0142ow\u0119 z tu\u0142owiem znajduje si\u0119 poprzeczny rowek zwany bruzd\u0105 karkow\u0105. W cz\u0119\u015Bci tu\u0142owiowej znajduj\u0105 si\u0119 biegn\u0105ce wzd\u0142u\u017C osi symetrii cia\u0142a dwie \u0142ukowato wygi\u0119te bruzdy skrzelowe. Ostatni\u0105 cz\u0119\u015Bci\u0105 jest odw\u0142ok (ogon, szyjka) sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z 7 segment\u00F3w. Ko\u0144cowy segment \u2013 telson \u2013 nazywany niefachowo p\u0142etw\u0105 jest inny od 6 pozosta\u0142ych. Ma wachlarzowaty kszta\u0142t i sk\u0142ada si\u0119 z 5 p\u0142ytek. Ca\u0142kowit\u0105 d\u0142ugo\u015B\u0107 raka mierzy si\u0119 od wierzcho\u0142ka rostrum do ko\u0144ca telsona. Rak szlachetny mo\u017Ce do\u017Cy\u0107 do 25 lat. Rozmiary Dorasta do 20 cm d\u0142ugo\u015Bci. Biotop Dzikie rzeki, strumienie i jeziora o czystej i bogatej w tlen wodzie. Unikaj\u0105 w\u00F3d z mulistym lub zabagnionym dnem. Pokarm G\u0142\u00F3wnie ro\u015Blinno\u015B\u0107 podwodna zawieraj\u0105ce du\u017Ce ilo\u015Bci wapnia jak moczarka, rogatek, ramienica, rdest wodny i glony. Drugie miejsce w jad\u0142ospisie zajmuj\u0105 drobne wodne bezkr\u0119gowce jak ma\u0142\u017Coraczki, sk\u0105poszczety, wio\u015Blarki, chru\u015Bciki, larwy wodnych owad\u00F3w, mi\u0119czaki oraz martwe zwierz\u0119ta jak \u015Bni\u0119te ryby i inna padlina. Pe\u0142ni\u0105 wa\u017Cn\u0105 rol\u0119 czy\u015Bciceli dna z rozk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 resztek. Zachowanie Prowadzi nocny tryb \u017Cycia. Dzie\u0144 sp\u0119dza w ukryciu w wykopanych przez siebie norkach, pod korzeniami drzew lub innymi naturalnymi zag\u0142\u0119bieniami. W ten spos\u00F3b chroni si\u0119 przed drapie\u017Cnymi rybami - przede wszystkim okoniem i w\u0119gorzem. Najwi\u0119cej rak\u00F3w pada ofiar\u0105 tych ryb w okresie linienia, kiedy to przez oko\u0142o dwa dni pozbawione twardej skorupy s\u0105 ca\u0142kowicie bezbronne. Du\u017Ce okonie potrafi\u0105 poradzi\u0107 sobie nawet z twardym pancerzem szczeg\u00F3lnie u mniejszych rak\u00F3w. Dopiero wieczorem opuszcza swoj\u0105 kryj\u00F3wk\u0119 i wyrusza na \u017Cer, przy czym najbardziej mu odpowiada ciep\u0142a i pochmurna noc. G\u0142\u0119boko\u015B\u0107 na jakiej przebywa zale\u017Cy od temperatury wody. Na niewielkich g\u0142\u0119boko\u015Bciach bytuje wiosn\u0105 i latem, a \u017Ceruje na p\u0142yciznach. Kiedy nadejd\u0105 jesienne ch\u0142ody schodzi w ni\u017Csze partie w\u00F3d jednocze\u015Bnie mniej jedz\u0105c. W zimie nie pobiera pokarmu wcale. Dymorfizm p\u0142ciowy Samica ma mniejsze szczypce i szerszy odw\u0142ok, s\u0142u\u017C\u0105cy do lepszej ochrony rozwijaj\u0105cych si\u0119 pod nim jaj i \u015Bwie\u017Co wyl\u0119g\u0142ych raczk\u00F3w, kt\u00F3re korzystaj\u0105 z tej ochrony a\u017C do pierwszej wylinki. Rozmna\u017Canie Okres godowy trwa od po\u0142owy pa\u017Adziernika do po\u0142owy listopada i zwi\u0105zany jest z jesiennym zej\u015Bciem rak\u00F3w na wi\u0119ksze g\u0142\u0119boko\u015Bci. Samice dojrzewaj\u0105 p\u0142ciowo w 3 roku \u017Cycia, a samce o rok p\u00F3\u017Aniej. Maj\u0105 wtedy ok. 8 cm d\u0142ugo\u015Bci. Samiec, gdy znajdzie samic\u0119, to przewraca j\u0105 na grzbiet w taki spos\u00F3b, \u017Ce czasami traci ona odn\u00F3\u017Ce pochwycone jego szczypcami. Unieruchomiona samica jest dociskana do dna i zaczyna si\u0119 parzenie, czyli przenoszenie na podbrzusze oraz podogonie samicy p\u0142ynu nasiennego, zap\u0142adniaj\u0105cego jaja samicy. Czynno\u015B\u0107 ta mo\u017Ce trwa\u0107 nawet 10 godzin. Zap\u0142odnienie nast\u0119puje po kilku lub kilkunastu dniach. Po ok. 6 miesi\u0105cach czyli na wiosn\u0119 ze zniesionych wcze\u015Bniej na odw\u0142ok zap\u0142odnionych jajeczek l\u0119gn\u0105 si\u0119 larwy, kt\u00F3re przekszta\u0142c\u0105 si\u0119 w raczki. Jednorazowo samica sk\u0142ada od 60 do 200 jaj. W pierwszym okresie \u017Cycia raczki \u017Cywi\u0105 si\u0119 resztkami \u017C\u00F3\u0142tka z okresu embrionalnego. Po up\u0142ywie 8-10 dni raczki przechodz\u0105 pierwsze linienie, a po dw\u00F3ch tygodniach drugie i wtedy przybieraj\u0105 posta\u0107 doros\u0142ych osobnik\u00F3w. W pierwszym roku \u017Cycia przechodz\u0105 oko\u0142o 8 linie\u0144, w drugim 5, a w trzecim 2. Wyst\u0119powanie Europa \u015Arodkowa, tereny nizinne i wy\u017Cynne. W wy\u017Cszych g\u00F3rach nie wyst\u0119puje."@pl , "Flodkr\u00E4ftan (Astacus astacus) \u00E4r ett av Europas st\u00F6rsta kr\u00E4ftdjur, och kan bli upp till 18 centimeter l\u00E5ng och v\u00E4ga 350 gram. Flodkr\u00E4ftan f\u00F6rekommer i s\u00F6tvatten i sj\u00F6ar och str\u00F6mmande vattendrag. Kr\u00E4ftor f\u00F6rflyttar sig vanligtvis g\u00E5endes \u00F6ver botten. F\u00F6r att undkomma fiender kan de snabbt f\u00F6rflytta sig bakl\u00E4nges genom slag med sin kraftiga stj\u00E4rt. De kan emellertid inte simma h\u00F6gre upp i vattenmassan \u00E4n n\u00E5gon decimeter ovan bottensedimentet, och endast korta str\u00E4ckor. Flodkr\u00E4ftan \u00E4r all\u00E4tare, och \u00E4ter ocks\u00E5 g\u00E4rna as. Den \u00E4r revirh\u00E4vdande, och f\u00F6retr\u00E4desvis skymnings- och nattaktiv."@sv , "\u0424\u0430\u0439\u043B:Crayfish-Astacus astacusP1002890. JPG \u0420\u0435\u0447\u043D\u043E\u0439 \u0440\u0430\u043A \u0420\u0435\u0447\u043D\u043E\u0439 \u0440\u0430\u043A (Astacus astacus Linnaeus, 1758) \u043F\u0440\u0438\u043D\u0430\u0434\u043B\u0435\u0436\u0438\u0442 \u043D\u0430\u0434\u0441\u0435\u043C\u0435\u0439\u0441\u0442\u0432\u0443 \u0410\u0441\u0442\u0430\u043A\u043E\u0438\u0434\u043D\u044B\u0435 \u0440\u0435\u0447\u043D\u044B\u0435 \u0440\u0430\u043A\u0438 \u0438 \u0438\u043D\u0444\u0440\u0430\u043E\u0442\u0440\u044F\u0434\u0443 \u0440\u0430\u043A\u0438. \u041D\u0430\u0443\u043A\u0443 \u043E \u0440\u0435\u0447\u043D\u044B\u0445 \u0440\u0430\u043A\u0430\u0445 \u043D\u0430\u0437\u044B\u0432\u0430\u044E\u0442 \u0410\u0441\u0442\u0430\u043A\u043E\u043B\u043E\u0433\u0438\u044F (Astacology), \u0441\u0443\u0449\u0435\u0441\u0442\u0432\u0443\u0435\u0442 International Association of Astacology."@ru , "A folyami r\u00E1k vagy nemes r\u00E1k (Astacus astacus) a fels\u0151bbrend\u0171 r\u00E1kok (Malacostraca) oszt\u00E1ly\u00E1nak a t\u00EDzl\u00E1b\u00FA r\u00E1kok (Decapoda) rendj\u00E9hez, ezen bel\u00FCl az Astacidae csal\u00E1dj\u00E1hoz tartoz\u00F3 faj."@hu , "De Europese rivierkreeft (Astacus astacus) is een kreeft uit Europa die leeft in zoet water. De wetenschappelijke naam Astacus astacus is van het Griekse Astakos (zeekreeft) afgeleid, maar in zee komt de soort niet voor. Europese rivierkreeften kunnen tot 20 cm lang worden, maar afmetingen langer dan 16 cm zijn zeldzaam."@nl , "Jokirapu (Astacus astacus) on kymmenjalkaisiin kuuluva sis\u00E4vesien \u00E4yri\u00E4inen. Se on Euroopan yleisin rapu ja sen esiintymisaluetta ovat j\u00E4rvet ja virtaavat vedet pohjoisessa ja keskisess\u00E4 Euroopassa Ranskasta Ven\u00E4j\u00E4lle asti. Suomessa se on levinnyt maan etel\u00E4osien vesist\u00F6ist\u00E4 my\u00F6s It\u00E4- ja Pohjois-Suomeen. Jokiravun esiintymist\u00E4 on voimakkaasti rajoittanut rapurutto, joka 1800-luvun lopulla ja 1900-luvun alussa tuhosi jokirapukannat l\u00E4hes koko Euroopasta. Pohjois-Amerikasta kotoisin oleva t\u00E4pl\u00E4rapu (Pasifastacus leniusculus), jota on istutettu Euroopan eri maiden (my\u00F6s Suomen) vesist\u00F6ihin, kest\u00E4\u00E4 rapuruttoa jokirapua paremmin, mutta taudinkantajana saastuttaa vesist\u00F6t niin, ettei jokirapukanta en\u00E4\u00E4 menesty samassa vesist\u00F6iss\u00E4."@fi , "Astacus astacus, the European crayfish, noble crayfish or broad-fingered crayfish, is the most common species of crayfish in Europe, and a traditional foodstuff. Like other crayfish, the European crayfish is restricted to fresh water, living only in unpolluted streams, rivers and lakes. It is found from France throughout central Europe, to the Balkan peninsula, and north as far as parts of the British Isles, Scandinavia, and the western parts of the former Soviet Union. Males may grow up to 16 cm long, and females up to 12 cm."@en , "Edelkreps (Astacus astacus) er en ferskvannslevende tifotkreps som lever i elver, innsj\u00F8er og tjern over store deler av Europa. I Norge fins den hovedsakelig p\u00E5 \u00D8stlandet, hvor bestanden er s\u00E6rlig stor i Steinsfjorden (som er en del del av Tyrifjorden). Arten er s\u00E6rs s\u00E5rbar overfor forurensing, og er s\u00E6rlig avhengig av kalk for \u00E5 kunne bygge opp skallet sitt. Edelkreps er f\u00F8rt opp p\u00E5 den internasjonale og den norske r\u00F8dlisten over truede arter. Norge er \u00E9n av f\u00E5 nasjoner som fortsatt har livskraftige bestander av edelkreps."@no ; rdfs:comment "De Europese rivierkreeft (Astacus astacus) is een kreeft uit Europa die leeft in zoet water. De wetenschappelijke naam Astacus astacus is van het Griekse Astakos (zeekreeft) afgeleid, maar in zee komt de soort niet voor. Europese rivierkreeften kunnen tot 20 cm lang worden, maar afmetingen langer dan 16 cm zijn zeldzaam."@nl , "Astacus astacus, the European crayfish, noble crayfish or broad-fingered crayfish, is the most common species of crayfish in Europe, and a traditional foodstuff. Like other crayfish, the European crayfish is restricted to fresh water, living only in unpolluted streams, rivers and lakes. It is found from France throughout central Europe, to the Balkan peninsula, and north as far as parts of the British Isles, Scandinavia, and the western parts of the former Soviet Union."@en , "A folyami r\u00E1k vagy nemes r\u00E1k (Astacus astacus) a fels\u0151bbrend\u0171 r\u00E1kok (Malacostraca) oszt\u00E1ly\u00E1nak a t\u00EDzl\u00E1b\u00FA r\u00E1kok (Decapoda) rendj\u00E9hez, ezen bel\u00FCl az Astacidae csal\u00E1dj\u00E1hoz tartoz\u00F3 faj."@hu , "\u0424\u0430\u0439\u043B:Crayfish-Astacus astacusP1002890. JPG \u0420\u0435\u0447\u043D\u043E\u0439 \u0440\u0430\u043A \u0420\u0435\u0447\u043D\u043E\u0439 \u0440\u0430\u043A (Astacus astacus Linnaeus, 1758) \u043F\u0440\u0438\u043D\u0430\u0434\u043B\u0435\u0436\u0438\u0442 \u043D\u0430\u0434\u0441\u0435\u043C\u0435\u0439\u0441\u0442\u0432\u0443 \u0410\u0441\u0442\u0430\u043A\u043E\u0438\u0434\u043D\u044B\u0435 \u0440\u0435\u0447\u043D\u044B\u0435 \u0440\u0430\u043A\u0438 \u0438 \u0438\u043D\u0444\u0440\u0430\u043E\u0442\u0440\u044F\u0434\u0443 \u0440\u0430\u043A\u0438. \u041D\u0430\u0443\u043A\u0443 \u043E \u0440\u0435\u0447\u043D\u044B\u0445 \u0440\u0430\u043A\u0430\u0445 \u043D\u0430\u0437\u044B\u0432\u0430\u044E\u0442 \u0410\u0441\u0442\u0430\u043A\u043E\u043B\u043E\u0433\u0438\u044F (Astacology), \u0441\u0443\u0449\u0435\u0441\u0442\u0432\u0443\u0435\u0442 International Association of Astacology."@ru , "Der Edelkrebs oder Europ\u00E4ische Flusskrebs (Astacus astacus) ist der gr\u00F6\u00DFte unter den in Europa heimischen Krebsarten. Er wird 15 bis 20 Jahre alt. Der wissenschaftliche Artname ist vom altgriechischen Wort astakos, \u201EKrebs\u201C abgeleitet."@de , "Edelkreps (Astacus astacus) er en ferskvannslevende tifotkreps som lever i elver, innsj\u00F8er og tjern over store deler av Europa. I Norge fins den hovedsakelig p\u00E5 \u00D8stlandet, hvor bestanden er s\u00E6rlig stor i Steinsfjorden (som er en del del av Tyrifjorden). Arten er s\u00E6rs s\u00E5rbar overfor forurensing, og er s\u00E6rlig avhengig av kalk for \u00E5 kunne bygge opp skallet sitt. Edelkreps er f\u00F8rt opp p\u00E5 den internasjonale og den norske r\u00F8dlisten over truede arter."@no , "Flodkr\u00E4ftan (Astacus astacus) \u00E4r ett av Europas st\u00F6rsta kr\u00E4ftdjur, och kan bli upp till 18 centimeter l\u00E5ng och v\u00E4ga 350 gram. Flodkr\u00E4ftan f\u00F6rekommer i s\u00F6tvatten i sj\u00F6ar och str\u00F6mmande vattendrag. Kr\u00E4ftor f\u00F6rflyttar sig vanligtvis g\u00E5endes \u00F6ver botten. F\u00F6r att undkomma fiender kan de snabbt f\u00F6rflytta sig bakl\u00E4nges genom slag med sin kraftiga stj\u00E4rt. De kan emellertid inte simma h\u00F6gre upp i vattenmassan \u00E4n n\u00E5gon decimeter ovan bottensedimentet, och endast korta str\u00E4ckor."@sv , "L\u2019\u00E9crevisse \u00E0 pattes rouges (Astacus astacus), \u00E9galement connues sous l\u2019appellation \u00AB pieds rouges \u00BB, est une esp\u00E8ce se rencontrant en Europe occidentale, centrale et orientale. L'esp\u00E8ce a \u00E9t\u00E9 introduite au Maroc et en Grande-Bretagne. Elle se rencontre rarement et ses populations sont en voie de r\u00E9gression. Elle est notamment pr\u00E9sente dans les ruisseaux et les \u00E9tangs du Parc naturel r\u00E9gional des Vosges du Nord."@fr , "Rak \u0159\u00ED\u010Dn\u00ED (Astacus astacus, tak\u00E9 Astacus fluviatilis, Potamobius astacus) je sladkovodn\u00ED kor\u00FD\u0161 z \u0159\u00E1du desetino\u017Ec\u016F. Dor\u016Fst\u00E1 d\u00E9lky a\u017E 25 cm. \u017Dije v tekouc\u00ED vod\u011B, je velmi citliv\u00FD na jej\u00ED zne\u010Di\u0161t\u011Bn\u00ED a je proto indik\u00E1torem \u010Distoty vodn\u00EDch tok\u016F. Do\u017E\u00EDv\u00E1 se 15 a\u017E 20 let."@cs , "Rak szlachetny, rak rzeczny, szerokoszczypcowy, szewc (Astacus astacus) \u2013 gatunek s\u0142odkowodnego skorupiaka z rz\u0119du dziesi\u0119cionogi. Okre\u015Blany czasem jako \"barometr czysto\u015Bci wody\", gdy\u017C jest on bioindykatorem czysto\u015Bci w\u00F3d. Jest jedynym rodzimym rakiem europejskim. Jeszcze sto lat temu nasze wody by\u0142y pe\u0142ne rak\u00F3w szlachetnych oraz rak\u00F3w b\u0142otnych (Astacus leptodactylus), kt\u00F3ry jest przybyszem z terenu Morza Czarnego. W XIX w."@pl , "Jokirapu (Astacus astacus) on kymmenjalkaisiin kuuluva sis\u00E4vesien \u00E4yri\u00E4inen. Se on Euroopan yleisin rapu ja sen esiintymisaluetta ovat j\u00E4rvet ja virtaavat vedet pohjoisessa ja keskisess\u00E4 Euroopassa Ranskasta Ven\u00E4j\u00E4lle asti. Suomessa se on levinnyt maan etel\u00E4osien vesist\u00F6ist\u00E4 my\u00F6s It\u00E4- ja Pohjois-Suomeen. Jokiravun esiintymist\u00E4 on voimakkaasti rajoittanut rapurutto, joka 1800-luvun lopulla ja 1900-luvun alussa tuhosi jokirapukannat l\u00E4hes koko Euroopasta."@fi ; foaf:depiction ; ns6:class dbpedia:Malacostraca ; ns6:phylum dbpedia:Arthropod , dbpedia:Crustacean ; ns6:order dbpedia:Decapoda ; ns6:family dbpedia:Astacidae ; ns6:genus dbpedia:Astacus ; ns6:conservationStatusSystem "iucn2.3" . @prefix skos: . @prefix ns12: . dbpedia:Astacus_astacus skos:subject ns12:Freshwater_crustaceans_of_Europe , ns12:Edible_crustaceans , ns12:Commercial_crustaceans , ns12:Astacidae . @prefix ns13: . dbpedia:Astacus_astacus dbpprop:wikiPageUsesTemplate ns13:taxobox ; dbpprop:ordo dbpedia:Decapoda ; dbpprop:genus dbpedia:Astacus ; dbpprop:imageWidth "250px"@en . @prefix ns14: . dbpedia:Astacus_astacus dbpprop:statusRef ns14:IUCN2006 , "Listed as Vulnerable (VU B2bce+3bcd v2.3)"@en ; dbpprop:subphylum dbpedia:Crustacean ; dbpprop:classis dbpedia:Malacostraca ; dbpprop:familia dbpedia:Astacidae ; dbpprop:statusSystem "iucn2.3"@en ; dbpprop:species "A. astacus"@en ; dbpprop:status "VU"@en ; dbpprop:regnum dbpedia:Animal ; dbpprop:binomial "Astacus astacus"@en ; dbpprop:binomialAuthority dbpedia:Systema_Naturae , dbpedia:Carolus_Linnaeus ; dbpprop:phylum dbpedia:Arthropod ; dbpprop:synonyms "Astacus fluviatilis Fabricius, 1775"@en . @prefix ns15: . dbpedia:Astacus_astacus dbpprop:hasPhotoCollection ns15:Astacus_astacus . dbpedia:Astacus dbpprop:imageCaption dbpedia:Astacus_astacus . dbpedia:European_crayfish dbpprop:redirect dbpedia:Astacus_astacus . dbpedia:Astacus_fluviatilis dbpprop:redirect dbpedia:Astacus_astacus . dbpedia:Broad-fingered_crayfish dbpprop:redirect dbpedia:Astacus_astacus . dbpedia:Noble_Crayfish dbpprop:redirect dbpedia:Astacus_astacus . dbpedia:Noble_crayfish dbpprop:redirect dbpedia:Astacus_astacus . @prefix yago: . yago:Astacus_astacus owl:sameAs dbpedia:Astacus_astacus .