Apraksja
Apraxie
Apraicse
Apràxia
Apraxia
失行
Aprassia
عمه حركي
Apraksio
실행증
Апраксия
Apraxi
Apraksi
Апраксія
L'apràxia és un trastorn de l'activitat motriu voluntària caracteritzat per una incapacitat d'executar intencionalment i d'una manera apropiada determinats gests o moviments anteriorment apresos, sense que existeixi paràlisi, atàxia o , ni demència que impedeixi la comprensió de l'acte gestual ni la percepció dels seus elements. És a dir, existeix una dissociació entre la idea (el pacient sap el que vol fer) i l'execució motora (no té el control d'acció).
Apraxie is het onvermogen om complexe handelingen uit te voeren, die niet terug te voeren zijn op een parese, , ataxie of . In sommige gevallen kan de patiënt een complexe handeling wel imiteren nadat hij deze gezien heeft, maar kan vervolgens deze niet op commando uitvoeren op een later tijdstip. Een andere mogelijkheid is dat de patiënt onbewuste handelingen wél kan uitvoeren, maar bewúst ingezette bewegingen niet. Verstoorde articulatie komt vaak voor bij apraxie.Apraxie kan zich ook beperken tot één enkel lichaamsdeel (bv. tongapraxie).Apraxie komt voor als symptoom van verschillende ziektebeelden en stoornissen, zoals: syndroom van Rett, mentale retardatie, organische stoornissen en organische psychosyndromen.
Apraxia is a motor disorder caused by damage to the brain (specifically the posterior parietal cortex or corpus callosum), which causes difficulty with motor planning to perform tasks or movements. The nature of the damage determines the disorder's severity, and the absence of sensory loss or paralysis helps to explain the level of difficulty. Children may be born with apraxia; its cause is unknown, and symptoms are usually noticed in the early stages of development. Apraxia occurring later in life, known as acquired apraxia, is typically caused by traumatic brain injury, stroke, dementia, Alzheimer's disease, brain tumor, or other neurodegenerative disorders. The multiple types of apraxia are categorized by the specific ability and/or body part affected.
Als Apraxie (gr. ἀπραξία „Untätigkeit“) bezeichnet man eine Störung der Ausführung willkürlicher zielgerichteter und geordneter Bewegungen bei intakter motorischer Funktion. Es liegt weder eine Lähmung noch eine Ataxie vor. Unwillkürliche Bewegungen können koordiniert ausgeführt werden. Betroffen sind die Mimik (Apraxie des Gesichts), die Sprache (Apraxie der Sprechwerkzeuge) und/oder die Gestik bzw. der Gebrauch von Werkzeugen (Extremitäten-Apraxie).
La apraxia es un trastorno neurológico caracterizado por la pérdida de la capacidad de llevar a cabo movimientos de propósito, aprendidos y familiares, a pesar de tener la capacidad física (tono muscular y coordinación) y el deseo de realizarlos.​ Es decir, existe una disociación entre la idea (el paciente sabe lo que quiere hacer) y la ejecución motora (carece del control de acción).​​
Apraksi atau apraksia adalah suatu kondisi ketika seseorang tidak bisa lagi melakukan gerakan ketika diminta untuk melakukannya. Kelainan tersebut terjadi bukan karena ada yang salah dengan otot-ototnya, melainkan pada otak. Orang tersebut juga memahami perintah dan ingin membuat gerakan, tetapi tidak dapat secara fisik melakukannya. Apraksi dapat memengaruhi hampir setiap gerakan, termasuk gerakan mata, berjalan, berbicara, atau menulis.
실행증(失行症, apraxia)이란 일종의 신체 현상을 의미하는 것으로서 근육약화, 실조증, 감각 상실 그리고 근긴장도의 장애 없이 목적있는 운동 활동을 수행하지 못하는 것을 지칭한다. 따라서 실제로는 극명한 장애가 없음에도 신체 활동에 어려움을 느끼게 되는 경우를 말한다. 대개는 좌뇌에 이상이 생기게 되면서 생기는 증상으로 대뇌의 피질에 문제가 생기면서 일어나기도 한다. 영어단어 apraxia는 그리스어에 기원하며 의지, 운동, 행위 등을 의미하는 praxia와 "~이 없는"을 의미하는 a의 합성어이므로 "의지가 없는" 모습을 의미한다. 아이레스(Ayres)는 실행증이 개념,계획,동작의 전략들을 선택하는 것,그리고 운동실행의 3가지의 실제적인 과정과 관련된 장애를 가리킨다고 말하면서 특히 우세반구에 손상이 있는 환자에게 뚜렷하게 나타난다고 지적했다.
العمه الحركي أو تعذّر الأداء هو خلل حركي ناتج عن تلف في الدماغ (خاصة منطقة القشرة الجدارية الخلفية)، يعاني المريض من صعوبة في تخطيط سلسلة الأحداث (التحركات) للقيام بحركة ما أو عندما يطلب منه تنفيذ مهمة ما، بالرغم من أن الأمر مفهوم وينوي المصاب القيام به. إذاً هو خلل في عملية التخطيط الحركي لا يسبب اضطراباً في التناسق، أو فقدان الحواس، أو خلل في فهم الأوامر البسيطة (والذي يمكن تشخيصه من خلال الطلب من المريض تمييز الحركة الصحيحة من بين سلسلة حركات)، إنما ينتج من تلف في أماكن معينة في المخ. يجب التمييز بين تعذر الإرادة والترنح (فقد الانتظام) والذي يتمثل بعدم القدرة على تنسيق الحركات العضلية الإرادية، الحُبسة وهي عبارة عن اضطراب لغوي في الاستيعاب أو كليهما، فقد الإرادة على القيام بعمل أو اتخاذ قرار مناسب، الحس النازح للمقابل وهو حالة الحس في أحد الأطراف عند تنبيه الطرف المعاكس له، وخلل الأداء
L'aprassia (dal greco a- prefisso di negazione, e praxía fare, quindi incapacità di fare) è un disturbo neuropsicologico del movimento volontario, definito come l'incapacità di compiere gesti coordinati e diretti a un determinato fine, sebbene siano mantenute inalterate la volontà del soggetto e la sua capacità motoria (un’aprassia tipica è non riuscire ad allacciarsi le scarpe o a farsi il nodo alla cravatta). Come in molte malattie neurologiche, le persone affette da tale disturbo in genere non sanno di esserlo.
Le mot apraxie découle du terme praxie qui désigne les fonctions de coordination et d'adaptation des mouvements volontaires de base dans le but d'accomplir une tâche donnée. Praxie vient du mot grec praxis qui signifie « action ». Une personne dont la praxie est normale est capable d'imiter des mouvements, d'appréhender des objets dans l'espace et de les manipuler, de reproduire des dessins de manière spontanée.
Apraxi är en rörelsesjukdom där förlusten av viljemässiga och kommenderade rörelser inte beror på svaghet, oförmåga till rörelse, onormala eller förtvinade muskler, tremor, intellektuell nedsättning eller kommunikationsproblem. Apraxi har sin orsak i hjärnan. Psykogena sådana tillstånd är till exempel psykomotorisk hämning. Apraxi och afasi förekommer ofta tillsammans. Apraxi som påverkar talet är talapraxi, vilket bara påverkar artikulationsrörelser, och , som även påverkar andra rörelser som utförs i munnen, till exempel tuggning och matberedning.
Deacracht i rialú ghluaisne dheonach na ngéag nó na n-orgán guthach, ionas nach féidir leis an othar sraith fuaimeanna nó gothaí a rialú i gceart. Bíonn sé soiléir gur mhaith leis feidhmiú nó labhairt, ach ní féidir leis.
Apraksja – upośledzenie precyzyjnych, celowych ruchów przy braku niedowładu, objawów móżdżkowych i zaburzeń czucia. Zaburzenia apraktyczne są często wynikiem udarów, guzów, spotyka się je również w chorobie Alzheimera.
Апра́ксия (лат. apraxia от др.-греч. ἀπραξία «бездеятельность, бездействие») — нарушение целенаправленных движений и действий при сохранности составляющих их элементарных движений; возникает при очаговых поражениях коры больших полушарий головного мозга или проводящих путей мозолистого тела. Апраксии могут носить ограниченный характер, то есть нарушения движений могут проявляться для одной половины тела, одной конечности, мускулатуры лица (оральная апраксия), при поражении мозолистого тела характерна левосторонняя апраксия.
失行（しっこう、apraxia）とはLiepmannが「運動可能であるにもかかわらず合目的な運動ができない状態」と定義した高次機能障害のひとつである。除外診断によって診断される場合が多く、指示された運動を間違って行うか、渡された物品を誤って用いる患者のうち、その他の障害が除外された場合に失行と診断される。その他の障害の具体例としては麻痺や失調など他の運動障害、了解障害や失認、課題の意図の理解度やといったものがある。これらの障害を合併し、失行も合併するということも考えられる。
Апраксія (apraxia; а- + грец. praxis дія) — синдром порушення довільних рухів та дій з предметами, що виникають при локальних порушеннях вторинних та третинних полів та не супроводжуються елементарними руховими розладами (паралічі, парези, тремор). Види апраксій:
Apraxie je ztráta schopnosti vykonávat koordinované, účelné a naučené pohyby i přesto, že pacient má fyzickou schopnost takové úkony provést a chce je provádět. To znamená, že existuje rozpor mezi myšlenkou (pacient ví, co by měl udělat) a skutkem (pacient postrádá kontrolu své činnosti). Jde o onemocnění, při kterém pacienti mají výrazné potíže provést určité úkony, když jsou k tomu vyzváni, ale mohou je učinit spontánně bez vyzvání.
Apraksio estas perturbo de planado de intencaj, ordigitaj kaj oportunaj movoj kun normalaj movaj funkcioj kaj sensado, sen paralizo kaj ataksio. Restas ankaŭ interligado de simplaj instrukcioj. Nevolaj movoj povas esti ordigitaj. Ĝi povas aperi en mimiko (apraksio de faciaj muskoloj), parolo (apraksio de parolorganoj), aŭ en gestado kaj uzado de iloj (apraksio de ekstremoj). La nomo apraksio venas el la antikva greka lingvo (greke: άπραξία, senago).
A é uma desordem neurológica que se caracteriza por provocar uma perda da capacidade em executar movimentos e gestos precisos que conduziriam a um dado objectivo, apesar do paciente ter a vontade e a habilidade física para os executar. Resulta de disfunções nos hemisférios cerebrais, no lobo frontal, mais especificamente no córtex motor e na sua área motora secundária. Caracteriza-se, mais especificamente, na diminuição da capacidade para executar atividades motoras, apesar destas, a função sensorial e a compreensão da tarefa requerida, estarem intactas. Leva à diminuição das capacidades de pantomima da utilização de objetos (por exemplo, escovar o cabelo) e da capacidade de execução de atos motores conhecidos (por exemplo, acenar em adeus). A apraxia é uma patologia provocada por lesões
Apraxia is characterized by loss of the ability to execute or carry out learned purposeful movements.
L'apràxia és un trastorn de l'activitat motriu voluntària caracteritzat per una incapacitat d'executar intencionalment i d'una manera apropiada determinats gests o moviments anteriorment apresos, sense que existeixi paràlisi, atàxia o , ni demència que impedeixi la comprensió de l'acte gestual ni la percepció dels seus elements. És a dir, existeix una dissociació entre la idea (el pacient sap el que vol fer) i l'execució motora (no té el control d'acció). Es diferencia de la dispràxia en què aquesta és deguda a un error en la construcció interna de les seqüències de moviment per arribar a un acte específic i intencional, i no a la pèrdua d'una acció prèviament apresa com és el cas de l'apràxia.
Apraxi är en rörelsesjukdom där förlusten av viljemässiga och kommenderade rörelser inte beror på svaghet, oförmåga till rörelse, onormala eller förtvinade muskler, tremor, intellektuell nedsättning eller kommunikationsproblem. Apraxi har sin orsak i hjärnan. Psykogena sådana tillstånd är till exempel psykomotorisk hämning. Med apraxi menas oförmåga att utföra vissa saker (som till exempel att äta, klä på sig eller att borsta tänderna), när både viljan att utföra dessa saker och den fysiska förmågan finns. Apraxi orsakas vanligen av skador på hjärnan som påverkar den motoriska planeringen av rörelser. Det förekommer vid demenssjukdomar, , dissociativ motorisk störning, Retts syndrom, samt i form av oral och verbal apraxi (till exempel artikulationsapraxi). Apraxi delas ofta in i tre huvudtyper, ideomotorisk apraxi, dynamisk apraxi och konstruktionell apraxi (även kallat perietal apraxi). Ideomotorisk apraxi innebär att personen inte kan utföra vissa handlingar på uppmaning, utan bara spontant. Ideatorisk apraxi innebär att personen inte kan planera sina rörelser, glömmer hur till exempel en telefonlur används eller vilken sida av en tändsticka som ska dras mot plånet. Apraxi och afasi förekommer ofta tillsammans. Apraxi som påverkar talet är talapraxi, vilket bara påverkar artikulationsrörelser, och , som även påverkar andra rörelser som utförs i munnen, till exempel tuggning och matberedning.
Apraksio estas perturbo de planado de intencaj, ordigitaj kaj oportunaj movoj kun normalaj movaj funkcioj kaj sensado, sen paralizo kaj ataksio. Restas ankaŭ interligado de simplaj instrukcioj. Nevolaj movoj povas esti ordigitaj. Ĝi povas aperi en mimiko (apraksio de faciaj muskoloj), parolo (apraksio de parolorganoj), aŭ en gestado kaj uzado de iloj (apraksio de ekstremoj). Ĝi povas esti denaska aŭ akirita. Plejofte ĝia kialo estas lezo de dominanta hemisfero, kiu estas en 95% de dekstramanuloj kaj 70% en maldekstramanuloj la maldekstra. Kialo de lezo estas plejofte apopleksio, sed ĝin povas okazigi ankaŭ , demenco, alkoholismo, encefalito, aŭ multloka sklerozo. Oni ne devas konfuzi ĝin kun ataksio, afazio, (manko de volo por plenumi movojn) aŭ (stimuloj en unu latero estas sentitaj en alia latero). La nomo apraksio venas el la antikva greka lingvo (greke: άπραξία, senago).
Апра́ксия (лат. apraxia от др.-греч. ἀπραξία «бездеятельность, бездействие») — нарушение целенаправленных движений и действий при сохранности составляющих их элементарных движений; возникает при очаговых поражениях коры больших полушарий головного мозга или проводящих путей мозолистого тела. Апраксии могут носить ограниченный характер, то есть нарушения движений могут проявляться для одной половины тела, одной конечности, мускулатуры лица (оральная апраксия), при поражении мозолистого тела характерна левосторонняя апраксия. Апраксии классифицируют как по локализации поражений головного мозга, так и по симптоматическому проявлению; комплекс симптомов зависит от функциональности поражённого участка мозга.
العمه الحركي أو تعذّر الأداء هو خلل حركي ناتج عن تلف في الدماغ (خاصة منطقة القشرة الجدارية الخلفية)، يعاني المريض من صعوبة في تخطيط سلسلة الأحداث (التحركات) للقيام بحركة ما أو عندما يطلب منه تنفيذ مهمة ما، بالرغم من أن الأمر مفهوم وينوي المصاب القيام به. إذاً هو خلل في عملية التخطيط الحركي لا يسبب اضطراباً في التناسق، أو فقدان الحواس، أو خلل في فهم الأوامر البسيطة (والذي يمكن تشخيصه من خلال الطلب من المريض تمييز الحركة الصحيحة من بين سلسلة حركات)، إنما ينتج من تلف في أماكن معينة في المخ. يجب التمييز بين تعذر الإرادة والترنح (فقد الانتظام) والذي يتمثل بعدم القدرة على تنسيق الحركات العضلية الإرادية، الحُبسة وهي عبارة عن اضطراب لغوي في الاستيعاب أو كليهما، فقد الإرادة على القيام بعمل أو اتخاذ قرار مناسب، الحس النازح للمقابل وهو حالة الحس في أحد الأطراف عند تنبيه الطرف المعاكس له، وخلل الأداء التنموي والذي يؤثر على التخطيط للحركة وتناسقها.
Apraxie je ztráta schopnosti vykonávat koordinované, účelné a naučené pohyby i přesto, že pacient má fyzickou schopnost takové úkony provést a chce je provádět. To znamená, že existuje rozpor mezi myšlenkou (pacient ví, co by měl udělat) a skutkem (pacient postrádá kontrolu své činnosti). Jde o onemocnění, při kterém pacienti mají výrazné potíže provést určité úkony, když jsou k tomu vyzváni, ale mohou je učinit spontánně bez vyzvání. Je třeba ji odlišovat od dyspraxie, která patří mezi specifické poruchy učení (jde o vývojovou poruchu motorických funkcí definovanou jako postižení či nezralost v plánování a organizaci pohybů, nikoliv o ztrátu dříve naučených akcí, jako je tomu u apraxie).
Le mot apraxie découle du terme praxie qui désigne les fonctions de coordination et d'adaptation des mouvements volontaires de base dans le but d'accomplir une tâche donnée. Praxie vient du mot grec praxis qui signifie « action ». Une personne dont la praxie est normale est capable d'imiter des mouvements, d'appréhender des objets dans l'espace et de les manipuler, de reproduire des dessins de manière spontanée. L'apraxie est un signe clinique décrivant une déficience de la programmation (organisation) permettant la réalisation d'un comportement moteur intentionnel, consécutif à une lésion cérébrale, un trouble de la représentation mentale des gestes. Ainsi, et notamment selon les écrits de Geschwind, une apraxie peut être à trois conditions : 1. * Les mécanismes qui régulent l'activité motrice doivent être préservés (absence de paralysie, d'ataxie, de trouble du tonus — hypotonie, hypertonie... —, défaut de coordination) ; 2. * Les informations sensitivo-sensorielles sont indispensables pour que le mouvement réalisé soit adapté au but poursuivi ; 3. * La compréhension de la consigne donnée par l'examinateur doit être suffisante, ce qui élimine les déficiences intellectuelles (troubles de la mémoire, de l'attention, de la compréhension, du jugement) et sensorielles (surdité, cécité). Il existe en fait plus de 30 variétés d'apraxies. Liepmann relève qu'il existe trois principaux types d'apraxies : les apraxies gestuelles (idéatoire, idéomotrice et mélokinétique), les autres formes d'apraxie (constructive) et les apraxies spécialisées (apraxie de l'habillage, de la marche…).
Als Apraxie (gr. ἀπραξία „Untätigkeit“) bezeichnet man eine Störung der Ausführung willkürlicher zielgerichteter und geordneter Bewegungen bei intakter motorischer Funktion. Es liegt weder eine Lähmung noch eine Ataxie vor. Unwillkürliche Bewegungen können koordiniert ausgeführt werden. Betroffen sind die Mimik (Apraxie des Gesichts), die Sprache (Apraxie der Sprechwerkzeuge) und/oder die Gestik bzw. der Gebrauch von Werkzeugen (Extremitäten-Apraxie). Ursachen für diese Störung sind Hirnschädigungen meist der sprachdominanten Großhirnhälfte (bei 95 % der Rechtshänder und 70 % der Linkshänder ist dies jeweils die linke Hirnhälfte). Häufigste Ursache ist ein Schlaganfall; andere wichtige Ursachen können aber auch Hirntumore, Demenz, Multiple Sklerose, Enzephalitis oder Alkoholismus sein.
Apraksi atau apraksia adalah suatu kondisi ketika seseorang tidak bisa lagi melakukan gerakan ketika diminta untuk melakukannya. Kelainan tersebut terjadi bukan karena ada yang salah dengan otot-ototnya, melainkan pada otak. Orang tersebut juga memahami perintah dan ingin membuat gerakan, tetapi tidak dapat secara fisik melakukannya. Apraksi dapat memengaruhi hampir setiap gerakan, termasuk gerakan mata, berjalan, berbicara, atau menulis. Gejala pada Orang dewasa yang mengalami apraksi yaitu tidak dapat menemukan kata-kata yang tepat untuk mengekspresikan diri. Dalam pikiran, mereka mengetahui kata yang hendak diucapkan namun memiliki kesulitan untuk mengucapkannya. Selain itu, Penderita apraksi mengatakan kata-kata yang salah sebelum mengucapkan yang benar. Terkadang, mereka mengatakan sebuah kata yang benar, tetapi gagal pada saat melakukannya sendiri. Penderita apraksi tidak dapat memodifikasi pola intonasi saat berbicara dan berbicara dengan aksen aneh. Orang dengan apraksia parah bahkan tidak dapat berbicara sama sekali.
Апраксія (apraxia; а- + грец. praxis дія) — синдром порушення довільних рухів та дій з предметами, що виникають при локальних порушеннях вторинних та третинних полів та не супроводжуються елементарними руховими розладами (паралічі, парези, тремор). Види апраксій: 1. * Оптико-просторова апраксія спостерігається при ураженні потиличних часток головного мозку (справа), при цьому страждає просторова організація рухових актів. 2. * Кінестетична апраксія — порушення довільних рухів та дій з предметами, що не супроводжуються чіткими елементарними руховими розладами (паралічами та парезами). Виникає при ураженні переважно лівої півкулі. При ураженні правої півкулі можлива кінестетична апраксія тільки у лівій руці. При цьому страждає кінестетична основа рухів. Вони стають недиференційованими, погано керованими (симптом «рука-лопата»). Порушуються письмо (аграфія, дисграфія), можливість правильного відтворення різних положень руки (апраксія пози); утруднена імітація рухів. При посиленні зорового контролю рухи можуть бути скоординовані. 3. * Конструктивна апраксія виникає при ураженні правої півкулі та проявляється у порушеннях орієнтування у просторі: не орієнтуються у знайомих маршрутах, плані власної квартири, мають труднощі при малюванні планів, географічної карти, розташуванні стрілок на годинниках без цифр, складнощі під час виконання конструктивних проб — кубики Кооса, перемальовування зі зразка. При використанні проб Хеда плутають праву та ліву руку, половини тіла. 4. * Кінетична апраксія виникає при ураженні верхніх відділів премоторної ділянки. Вогнища лівої півкулі зумовлюють появу патологічних симптомів в обох руках, правої півкулі — тільки у лівій руці. Рухова симптоматика складається з різних порушень плавності, автоматизму, послідовності рухових актів. Центральним симптомом є наявність рухових персерверацій — безконтрольних, погано усвідомлюваних циклічних елементів рухів, що являють собою повторення рухового акту, що заважає переходу до наступної ланки програми. При даній локалізації патологічного процесу визначаються порушення письма у вигляді його дезавтоматизації, переходу до роздільного написання літер; втрата індивідуальних особливостей почерку (моторні дисграфії).
La apraxia es un trastorno neurológico caracterizado por la pérdida de la capacidad de llevar a cabo movimientos de propósito, aprendidos y familiares, a pesar de tener la capacidad física (tono muscular y coordinación) y el deseo de realizarlos.​ Es decir, existe una disociación entre la idea (el paciente sabe lo que quiere hacer) y la ejecución motora (carece del control de acción).​​ Los pacientes afectados por este trastorno tienen una marcada dificultad para realizar un movimiento cuando se les pide hacerlo fuera de contexto, pero pueden hacerlo fácilmente de manera espontánea en una situación natural (John P.J.Pinel 2007). Se diferencia de las dispraxias en que éstas son debidas a un error en la construcción interna de las secuencias de movimiento para llegar a un acto específico e intencional, y no a la pérdida de una acción previamente aprendida como sería el caso de las apraxias.
A é uma desordem neurológica que se caracteriza por provocar uma perda da capacidade em executar movimentos e gestos precisos que conduziriam a um dado objectivo, apesar do paciente ter a vontade e a habilidade física para os executar. Resulta de disfunções nos hemisférios cerebrais, no lobo frontal, mais especificamente no córtex motor e na sua área motora secundária. Caracteriza-se, mais especificamente, na diminuição da capacidade para executar atividades motoras, apesar destas, a função sensorial e a compreensão da tarefa requerida, estarem intactas. Leva à diminuição das capacidades de pantomima da utilização de objetos (por exemplo, escovar o cabelo) e da capacidade de execução de atos motores conhecidos (por exemplo, acenar em adeus). A apraxia é uma patologia provocada por lesões cerebrais tais como acidentes, tumores, etc. O termo “apraxia” foi usado pela primeira vez em 1871 por . Não existe uma definição universal para o termo, mas e sugerem que seja definido como uma alteração neurológica da capacidade de movimento apreendido e proposicional que não possa ser explicado por defeitos elementares da motricidade nem dos . A apraxia ideativa corresponde à ideomotora, mas, o desempenho não melhora com a presença do objeto e nem com a imitação. É como se todos os esquemas de programação motora estivessem perdidos. Este tipo de apraxia é comum na demência.A apraxia buco-facial corresponde à incapacidade de realizar movimentos com os músculos da face e da boca. Este tipo acompanha muitas vezes os quadros afásicos, sendo possível que os mecanismos que sustentam estes movimentos partilhem algumas funções com as da linguagem. O mesmo já não acontece nas apraxias, que se torna evidente nos membros em que a lateralidade se correlaciona mais com a sua presença.A apraxia de marcha, como o nome indica, corresponde à impossibilidade de realizar os movimentos necessários para andar. Estes doentes, são capazes de cruzar as pernas quando estão sentados, de bater com os pés no chão alternadamente, de fazer movimentos de bicicleta quando estão deitados, mas não conseguem realizar os movimentos necessários para progredir na marcha.A apraxia do vestir surge com muita frequência nos casos de demência. O doente deixa de saber a sequência correta com que se vestem as diferentes peças de roupa. Pode, por exemplo, vestir a camisa por cima do casaco. Muitas vezes, tenta vestir peças de roupa de forma errada, tenta enfiar a perna na manga do casaco e, noutras ocasiões, pode usar múltiplas peças de roupa repetidas, por exemplo, três pares de meias.
Apraxia is a motor disorder caused by damage to the brain (specifically the posterior parietal cortex or corpus callosum), which causes difficulty with motor planning to perform tasks or movements. The nature of the damage determines the disorder's severity, and the absence of sensory loss or paralysis helps to explain the level of difficulty. Children may be born with apraxia; its cause is unknown, and symptoms are usually noticed in the early stages of development. Apraxia occurring later in life, known as acquired apraxia, is typically caused by traumatic brain injury, stroke, dementia, Alzheimer's disease, brain tumor, or other neurodegenerative disorders. The multiple types of apraxia are categorized by the specific ability and/or body part affected. The term "apraxia" comes from the Greek ἀ- a- ("without") and πρᾶξις praxis ("action").
neuro